Фош мегӯям ва аз гуфта худ дилшодам

فاش می‌گویم و از گفتهٔ خود دلشادَم

Бандаи ишқам ва аз ҳар ду ҷаҳони озодам

بندهٔ عشقم و از هر دو جهان آزادم

Тоири гулшани қудсам чаҳ даҳуми шарҳи фироқ ?

طایرِ گلشنِ قُدسم چه دَهَم شَرحِ فِراق؟

Ки дар ин домгаҳи ҳодиса чун афтодам

که در این دامگَهِ حادثه چون اُفتادم

Ман малик будаму фирдавс барин ҷоем буд

من مَلَک بودم و فردوسِ بَرین جایَم بود

Одам оварад дар ин дайри хароби ободам

آدَم آوَرد دَر این دِیرِ خَراب‌آبادَم

Сояи тӯбоу дилҷӯеи ҳуру лаби ҳавз

سایهٔ طوبی و دلجوییِ حور و لبِ حوض

Ба ҳавои сари кӯй ту бирафт аз ёдам

به هوایِ سَرِ کویِ تو بِرَفت از یادم

Нест бар лавҳи дилами ҷузи алифи қомати дӯст

نیست بر لوحِ دِلَم جُز اَلفِ قامَتِ دوست

Чаҳ кунам ? ҳарф дигар ёди надоди устодам

چه کُنَم حَرفِ دِگَر یاد نداد اُستادم

Кавкаби бахти марои ҳеҷ мунаҷҷим нашнохт

کوکَبِ بَختِ مَرا هیچ مُنَجِّم نَشِناخت

ё раб аз модари гетӣ ба чаҳ толеъи зодам ?

یا رَب از مادرِ گیتی به چه طالع زادم؟

То шудам ҳалқа ба гӯш дар майхонаи ишқ

تا شُدم حَلقه به گوشِ دَرِ میخانهٔ عشق

Ҳар дам ояд ғамӣ аз нав ба мборкбодм

هَر دَم آیَد غَمی اَز نو به مُبارَکبادَم

намехӯрд хӯни дилами мардумаки дида , сазост

می‌خورَد خونِ دِلَم مَردُمکِ دیده، سِزاست

Ки чаро дил ба ҷгргўшаҳ мардум додам

که چرا دِل به جِگرگوشهٔ مَردُم دادَم

Пок кун чеҳраи ҳофиз ба сари зулфи зи ашк

پاک کن چهرهٔ حافظ به سَرِ زُلف زِ اَشک

Вар на ин сайли дамодами бабради бунёдам

وَر نَه این سیلِ دَمادَم بِبَرَد بُنیادَم