зи дасти кӯтаҳи худ зери боРом

ز دستِ کوتهِ خود زیرِ بارم

Ки аз болоблндони шармсорам

که از بالابلندان شرمسارم

Магари занҷир мӯе гирадам даст

مگر زنجیرِ مویی گیردَم دست

Вагар на сар ба шайдое барорам

وگر نه سر به شیدایی برآرم

зи чашм ман бипурс авзоъи гардун

ز چشمِ من بپرس اوضاعِ گردون

Ки шаб то рӯзи ахтар май шуморам

که شب تا روز اختر می‌شمارم

Бад-ӣни шукрона май бӯсами лаби ҷом

بدین شکرانه می‌بوسم لبِ جام

Ки кард огаҳи зи рози рӯзгорам

که کرد آگه ز رازِ روزگارم

Агар гуфтам дуоӣ май фурӯашон

اگر گفتم دعایِ مِی فروشان

Чаҳ бошад ? ҳақи неъмат май гузорам

چه باشد؟ حقِّ نعمت می‌گزارم

Ман аз бозуӣ худ дорам басии шукр

من از بازویِ خود دارم بسی شُکر

Ки зӯри мардум озорӣ надорам

«که زورِ مردم آزاری ندارم»

Сиррӣ дорам чу ҳофизи масти лекин

سری دارم چو حافظ مست لیکن

Ба лутфи он сиррии умедворам

به لطف آن سری امیدوارم