Гар даст диҳад хоки кафи пой нигорам

گر دست دهد خاکِ کفِ پایِ نگارم

Бар лавҳи басари хат ғуборӣ бинагорам

بر لوحِ بَصَر خطِّ غباری بنگارم

Бар буии канор ту шудам ғарқ ва умед аст

بر بویِ کنارِ تو شدم غرق و امید است

Аз мавҷи сиришкам ки расонад ба канорам

از موجِ سرشکم که رسانَد به کنارم

Парвона ӯ гар расадам дар талаби ҷон

پروانهٔ او گر رسدم در طلبِ جان

Чун шамъи ҳамон дам ба дамӣ ҷон бисипорам

چون شمع همان دَم به دَمی جان بِسِپارَم

Имрӯзи макаши сари зи вафои ману андеш

امروز مَکَش سر ز وفایِ من و اندیش

Зон шаб ки ман аз ғам ба дуо даст барорам

زان شب که من از غم به دعا دست برآرم

Зулфин сиёҳи ту ба дилдории ушшоқ

زلفین سیاهِ تو به دلداریِ عُشّاق

Доданд қарорӣу ббрднди қарорам

دادند قراری و بِبُردَند قرارم

эй бод аз он бодаи насимӣ ба ман овар

ای باد از آن باده نسیمی به من آور

Кони буии шифобахш буд дафъи хуморам

کان بویِ شفابخش بُوَد دفعِ خُمارم

Гар қалби диламро наниҳад дӯсти айёрӣ

گر قلبِ دلم را نَنَهد دوست عیاری

Ман нақди равон дар дамаш аз дидаи шуморам

من نقدِ روان در دَمَش از دیده شمارم

Домани мФшон аз ман хокӣ ки пас аз ман

دامن مَفِشان از منِ خاکی که پس از من

Зин дар натавонад ки баради боди ғуборам

زین در نتواند که بَرَد باد غبارم

Ҳофизи лаби лаълаш чу марои ҷон азиз аст

حافظ لبِ لَعلَش چو مرا جانِ عزیز است

Умрӣ буд он лаҳза ки ҷонро ба лаби орм

عمری بُوَد آن لحظه که جان را به لب آرم