Ман ки бошам ки бар он хотири отири гузарам ?

من که باشم که بر آن خاطرِ عاطِر گذرم؟

Лутф ҳо мекунӣ эй хок дарат , тоҷи серум

لطف‌ها می‌کنی ای خاکِ دَرَت، تاجِ سرم

Длброи бандаи навозят ки омухт ? бигӯ

دلبرا بنده نوازیت که آموخت؟ بگو

Ки ман ин занн , ба рақибони ту ҳаргиз набарам

که من این ظَن، به رقیبانِ تو هرگز نَبَرم

Ҳамтеми бадарға роҳ кун эй тоири қудс

همتم بدرقهٔ راه کن ای طایرِ قدس

Ки дарозаст раҳи мақсад ва ман нўсФрм

که دراز است رَهِ مقصد و من نوسفرم

эй насими саҳарии бандагӣ ман бирасон

ای نسیمِ سحری بندگیِ من برسان

Ки фаромӯш макун вақти дуои саҳарам

که فراموش مکن وقتِ دعایِ سحرم

Хуррами он рӯз каз ин марҳала барбандам бор

خُرَم آن روز کز این مرحله بَربَندَم بار

Ва аз сари кӯии ту пурсанади рафиқони хабарам

و از سرِ کوی تو پرسند رفیقان خبرم

ҲоФзо шояд агар дар талаби гавҳари васл

حافظا شاید اگر در طلبِ گوهرِ وصل

Дида дарё кунам аз ашк ва дар ӯ ғӯта хӯрам

دیده دریا کُنم از اشک و در او غوطه خورم

Пояи назм баландасту ҷаҳон гир бигӯ

پایهٔ نظم بلند است و جهان گیر بگو

То кунад Подшаҳи баҳри даҳони пари гуҳарам

تا کُند پادشهِ بحر دهان پُر گهرم