Ба теғам гар кашад дасташ нагирам

به تیغم گَر کشد دستش نگیرم

Вагар тирам занад миннат пазирам

وگر تیرم زَنَد منّت پذیرم

Камони абрӯятро гӯ бизан тир

کمانِ ابرویت را گو بزن تیر

Ки пеши дасту бозуяти бимирам

که پیشِ دست و بازویت بمیرم

Ғами гетигар аз поем дарорад

غمِ گیتی گر از پایم درآرد

Биҷузи соғар ки бошад дастгирам ?

بجز ساغر که باشد دستگیرم؟

Броӣ эй офтоби субҳи умед

برآی ای آفتابِ صبحِ امّید

Ки дар дасти шаби ҳиҷрони асирам

که در دستِ شبِ هجران اسیرم

Ба фарёдами рас эй пери харобот

به فریادم رَس ای پیرِ خرابات

Ба як ҷуръа ҷавонам кун ки перам

به یک جرعه جوانم کن که پیرم

Ба гесуӣ ту хӯрдам дӯши савганд

به گیسویِ تو خوردم دوش سوگند

Ки ман аз пои ту сар бар нагирам

که من از پایِ تو سر بر نگیرم

Бисӯз ин хирқаи тақвои ту ҳофиз

بسوز این خرقهٔ تقوا تو حافظ

Кигар оташ шавам дар вай нагирам

که گر آتش شَوَم در وی نگیرم