Дар хароботи Муғонгар гузар уфтад бозам

در خراباتِ مُغان گر گذر افتد بازم

Ҳосили хирқау саҷҷода , равони дрбозм

حاصلِ خرقه و سجاده، روان دربازم

Ҳалқаи тавбагар имрӯз чу зӯҳҳоди занам

حلقهٔ توبه گر امروز چو زُهّاد زنم

Хозини майкада фардо накунад дар , бозам

خازنِ میکده فردا نَکُنَد در، بازم

Вар чу парвона диҳад даст , фироқи болӣ

ور چو پروانه دهد دست، فَراغِ بالی

Ҷуз бидон ориз шамъӣ набӯд парвозам

جز بدان عارضِ شمعی نَبُوَد پروازم

Суҳбат ҳур нахоҳам ки буд айни қусӯр

صحبتِ حور نخواهم که بُوَد عینِ قُصور

Бо хаёли ту агар бо дгарии пардозам

با خیالِ تو اگر با دِگری پردازم

Сари савдои ту дар сина бимонадӣ пинҳон

سِرِّ سودایِ تو در سینه بماندی پنهان

Чашми трдомн агар фош накардӣ розам

چشمِ تَر دامن اگر فاش نکردی رازم

Мурғи сон аз қафаси хоки ҳавои гаштам

مرغْ سان از قفسِ خاک هوایی گشتم

Ба ҳавоӣ ки магар сайд кунад шаҳбозам

به هوایی که مگر صید کُنَد شهبازم

Ҳамчуи чанг ар ба канорӣ надиҳӣ коми дилам

همچو چنگ ار به کناری ندهی کامِ دلم

Аз лаби хеш чу неи як нафасӣ бинавозам

از لبِ خویش چو نِی یک نفسی بِنْوازم

Моҷарои дил хӯн гашта нагӯям бо кас

ماجرایِ دلِ خون گشته نگویم با کس

Зон ки ҷузи теғ ғамат нест касе дмсозм

زان که جز تیغِ غمت نیست کسی دَمسازم

Гар ба ҳар мӯӣ , сиррӣ бар тан ҳофиз бошад

گر به هر موی، سری بر تنِ حافظ باشد

Ҳамчуи зулфати ҳамаро дар қидмат андозам

همچو زلفت همه را در قدمت اندازم