Ман дӯстдор рӯй хушу мӯии дилкашам

من دوستدارِ رویِ خوش و مویِ دلکَشَم

Мадҳуши чашми маст ва май соф бе ғашам

مَدهوشِ چَشمِ مست و مِیِ صافِ بی‌غَشَم

Гуфтӣ зи сари аҳди азали як сухан бигӯ

گفتی ز سِرِّ عهدِ ازل یک سخن بگو

Онгаҳ бигӯямат ки ду паймона дар кашам

آنگَه بگویمت که دو پیمانه دَر کَشَم

Ман одам биҳиштем аммо дар ин сафар

من آدمِ بهشتیَم اما در این سفر

Ҳолеи асири ишқи ҷавонони маи вшм

حالی اسیرِ عشقِ جوانان مَهوَشَم

Дар ошиқӣ гзир набошад зи созу сӯз

در عاشقی گزیر نباشد ز ساز و سوز

Устодаам чу шамъ , матарсон зи оташам

اِسْتادِه‌ام چو شمع، مَتَرسان ز آتشم

Ширози маъдани лаб лаъласту кони ҳасан

شیراز معدنِ لبِ لَعل است و کانِ حُسن

Ман ҷавҳарии муфлисам , аирои мушаввашам

من جوهریِّ مُفلِسَم، ایرا مُشَوَّشَم

Аз бас ки чашми маст дар ин шаҳр дида ам

از بس که چَشمِ مست در این شهر دیده‌ام

Ҳқо ки май намехӯрам акнӯну сархушам

حقّا که مِی نمی‌خورم اکنون و سَرخوشم

Шаҳрӣаст пари киришмаи ҳурони зи шаш ҷиҳат

شهریست پُر کِرشمهٔ حوران ز شِش جهت

Чизем нест вар на харидор ҳар шашум

چیزیم نیست وَر نه خریدارِ هر شَشَم

Бахт ар мадад диҳад ки кашами рахти сӯии дӯст

بخت ار مدد دهد که کَشَم رَخت سویِ دوست

Гесуии ҳур гирд фишонд зи мФршм

گیسویِ حور گَرد فشاند ز مَفْرَشَم

Ҳофизи арӯси табъи маро ҷилва орзӯаст

حافظ عروسِ طَبعِ مرا جلوه آرزوست

Ойӣна Эй надорам аз он оҳ май кашам

آیینه‌ای ندارم از آن آه می‌کشم