Равоқи манзари чашми ман ошиёна туаст

رَواقِ منظرِ چشمِ من آشیانهٔ توست

Карами намоу фурӯди о ки хона , хона туаст

کَرَم نما و فرود آ که خانه، خانهٔ توست

Ба лутфи холу хат аз орифони рабӯдии дил

به لطفِ خال و خط از عارفان ربودی دل

Латифаҳои аҷаби зери дом ва дона туаст

لطیفه‌های عَجَب زیرِ دام و دانهٔ توست

Дилат ба васли гул эй булбули сабои хуши бод

دلت به وصلِ گل ای بلبلِ صبا خوش باد

Ки дар чамани ҳамаи гулбонг ошиқона туаст

که در چمن همه گلبانگِ عاشقانهٔ توست

Алоҷи заъфи дили мо ба лаб ҳўолт кун

عِلاجِ ضعفِ دلِ ما به لب حوالت کن

Ки ин муфарраҳи ёқӯт дар хазона туаст

که این مُفَرّح یاقوت در خزانهٔ توست

Ба тани муқассирам аз давлати млозмтт

به تن مُقصرم از دولتِ ملازمتت

Вале хулосаи ҷон , хок остона туаст

ولی خلاصهٔ جان، خاکِ آستانهٔ توست

Ман он ним ки даҳуми нақди дил ба ҳар шухӣ

من آن نیَم که دَهَم نقدِ دل به هر شوخی

Дар хазона , ба меҳри ту ва нишона туаст

دَرِ خزانه، به مُهر تو و نشانهٔ توست

Ту худ чаҳ лъбтӣ эй шаҳсавори ширини кор

تو خود چه لعبتی ای شهسوارِ شیرین کار

Ки тавсанӣ чу фалак , ром тозӣона туаст

که توسَنی چو فلک، رامِ تازیانهٔ توست

Чаҳ ҷои ман , ки билағзад сипеҳри шӯъбадаи боз

چه جای من، که بِلَغزَد سپهرِ شعبده‌باز

Аз ин ҳиял ки дар анбона баҳона туаст

از این حیَل که در انبانهٔ بهانهٔ توست

Сурӯди маҷлисат акнӯн фалак ба рақси орад

سرودِ مجلست اکنون فلک به رقص آرَد

Ки шеъри ҳофизи ширини сухан тарона туаст

که شعرِ حافظِ شیرین سخن ترانهٔ توست