Бирав ба кори худ эй воъизи ин чаҳ фарёдаст

برو به کارِ خود ای واعظ این چه فریادست؟

Маро фитод дил аз раҳ , туро чаҳ афтодаст ?

مرا فِتاد دل از ره، تو را چه اُفتادست؟

Миён ӯ ки худо офарӣдааст аз ҳеҷ

میان او که خدا آفریده است از هیچ

Дақиқаи ист ки ҳеҷ офарӣдаи нгшодст

دقیقه‌ای‌ست که هیچ آفریده نَگشادست

Ба ком то нарасонад марои лабаш , чун ноӣ

به کام تا نرساند مرا لبش، چون نای

Насиҳати ҳамаи олам ба гӯш ман бодаст

نصیحتِ همه عالم به گوشِ من بادست

Гадои кӯии ту аз ҳашт хулд , мустағнӣаст

گدایِ کویِ تو از هشت خُلد، مستغنی‌ست

Асири ишқи ту аз ҳар ду олам озодаст

اسیرِ عشقِ تو از هر دو عالم آزادست

Агар чаҳ мастии ишқам хароб кард вале

اگر چه مستیِ عشقم خراب کرد ولی

Асос ҳастӣ ман зон хароб , ободаст

اساسِ هستیِ من زآن خراب، آبادست

Дило маноли зи бедоду ҷаври ёр ки ёр

دلا مَنال ز بیداد و جورِ یار که یار

Туро насиб ҳамин кард ва ин аз он додаст

تو را نصیب همین کرد و این از آن دادست

Бирав фасона махону фусуни мадами ҳофиз

برو فَسانه مخوان و فُسون مدم حافظ

Каз ин фасонау афсуни маро басӣ ёдаст

کز این فسانه و افسون مرا بسی یادست