То сари зулфи ту дар даст насим афтодаст

تا سرِ زلفِ تو در دستِ نسیم افتادست

Дили сўдоздаҳ аз ғуссаи ду ним афтодаст

دلِ سودازده از غُصه دو نیم افتادست

Чашми ҷодӯии ту худ айни савод саҳар аст

چَشمِ جادویِ تو خود عینِ سَوادِ سِحْر است

Лекин ин ҳаст ки ин нусха сқим афтодаст

لیکن این هست که این نُسخه سَقیم اُفتادست

Дар хами зулфи ту он холи сияҳ доне чист ?

در خَمِ زلف تو آن خالِ سیه دانی چیست؟

Нуқтаи дӯда ки дар ҳалқа ҷим афтодаст

نقطهٔ دوده که در حلقه جیم افتادست

Зулфи мишкӣни ту дар гулшани фирдавси изор

زلفِ مشکینِ تو در گلشنِ فردوسِ عِذار

Чист ? товус ки дар боғ Наим афтодаст

چیست؟ طاووس که در باغِ نعیم افتادست

Дили ман дар ҳавас рӯй ту эй мӯниси ҷон

دلِ من در هوسِ رویِ تو ای مونس جان

Хок роҳӣаст ки дар даст насим афтодаст

خاکِ راهیست که در دستِ نسیم افتادست

Ҳамчуи гирди ин тани хокӣ натавонад бархест

همچو گَرد این تنِ خاکی نتوانَد برخاست

Аз сари кӯии ту зон рӯ ки азим афтодаст

از سرِ کویِ تو زان رو که عظیم افتادست

Сояи қади ту бар қолабам эй исои дам

سایهٔ قَدِّ تو بر قالبم ای عیسی دم

Акс рӯҳӣаст ки бар азм Ромем афтодаст

عکسِ روحیست که بر عَظمِ رَمیم افتادست

Он ки ҷузи каъба мақомаш набад аз ёди лабат

آن که جز کعبه مُقامش نَبُد از یادِ لبت

Бар дар майкада дидам ки муқӣм афтодаст

بر درِ میکده دیدم که مُقیم افتادست

Ҳофизи гумшударо бо ғамат эй ёри азиз

حافظِ گمشده را با غمت ای یارِ عزیز

Атҳодист ки дар аҳд қадим афтодаст

اتحادیست که در عهدِ قدیم افتادست