Ба мижгон сияҳ кардӣ ҳазорон рахна дар дайнам

به مژگان سیَه کردی هزاران رِخنه در دینم

Биё каз чашми беморати ҳазорон дард барчинам

بیا کز چَشمِ بیمارت هزاران دَرد برچینم

Ало Эй ҳамнишин дил ки ёронат бирафт аз ёд

الا ای همنشینِ دل که یارانت بِرَفت از یاد

Маро рӯзӣ мабод он дам ки беёд ту биншинам

مرا روزی مباد آن دَم که بی یادِ تو بنشینم

Ҷаҳон пераст ва бебунёд аз ин Фрҳодкши фарёд

جهان پیر است و بی‌بنیاد از این فرهادکُش فریاد

Ки кард афсуну найрангаши малул аз ҷони ширинам

که کرد افسون و نیرنگش ملول از جانِ شیرینم

зи тоби оташ даврӣ шудам ғарқи арақ чун гул

ز تابِ آتش دوری، شدم غرقِ عرق چون گُل

Биор эй боди шбгирии насимӣ зон арақчинам

بیار ای بادِ شبگیری نسیمی زان عرقچینم

Ҷаҳони фонӣу боқии фидои шоҳиду соқӣ

جهانِ فانی و باقی فدایِ شاهد و ساقی

Ки султонии оламро туфайли ишқ май байнам

که سلطانیِّ عالَم را طُفیلِ عشق می‌بینم

Агар бар ҷои ман ғайриӣ гузинад дӯст , ҳоким ӯст

اگر بر جایِ من غیری گزیند دوست، حاکم اوست

Ҳаромами бод агар ман ҷон ба ҷои дӯсти бгзинм

حرامم باد اگر من جان به جایِ دوست بُگزینم

Сабоҳ алхир зад булбул , куҷоеи соқио ? бархез

صَباحَ الخیر زد بلبل، کجایی ساقیا؟ برخیز

Ки ғавғо мекунад дар сари хаёли хоби дӯшинам

که غوغا می‌کند در سر خیالِ خوابِ دوشینم

Шаби риҳлати ҳам аз бистари рӯм дар қасри ҳўролъин

شبِ رحلت هم از بستر رَوَم در قصرِ حورُالعین

Агар дар вақти ҷон додан ту бошӣ шамъи болинам

اگر در وقتِ جان دادن تو باشی شمعِ بالینم

Ҳадиси орзӯмандӣ ки дар ин нома сабт афтод

حدیثِ آرزومندی که در این نامه ثبت افتاد

Ҳамоно беғалат бошад , ки ҳофиз дод талқинам

همانا بی‌غلط باشد، که حافظ داد تلقینم