Ҳолиё маслиҳати вақт дар он май байнам

حالیا مصلحتِ وقت در آن می‌بینم

Ки кашами рахт ба майхона ва хуш биншинам

که کشم رَخت به میخانه و خوش بنشینم

Ҷом май гирам ва аз аҳли риё давр шавам

جامِ مِی گیرم و از اهلِ ریا دور شَوَم

Яъне аз аҳли ҷаҳони покдлии бгзинм

یعنی از اهلِ جهان پاکدلی بُگزینم

Ҷузи суроҳе ва китобам набӯд ёру надим

جز صُراحی و کتابم نَبُوَد یار و ندیم

То ҳарифони дағоро ба ҷаҳон кам байнам

تا حریفانِ دَغا را به جهان کم بینم

Сар ба озодагӣ аз халқ барорам чун сарв

سر به آزادگی از خَلق برآرم چون سَرو

Гар диҳад даст ки домани зи ҷаҳони дрчинм

گر دهد دست که دامن ز جهان دَرچینم

Бас ки дар хирқа олӯда задам лофи салоҳ

بس که در خرقهٔ آلوده زدم لافِ صَلاح

Шармсор аз рухи соқӣ ва май рангинам

شرمسار از رخِ ساقی و مِیِ رنگینم

Синаи танги ману бори ғам ӯ , ҳайҳот

سینهٔ تَنگِ من و بارِ غمِ او، هیهات

Марди ин бор гарон нест дили мискинам

مردِ این بارِ گران نیست دلِ مسکینم

Ман агар ринди хроботм вагар зоҳиди шаҳр

من اگر رندِ خراباتم و گر زاهدِ شهر

Ин матоъам ки ҳамеи бинӣу камтари зинам

این مَتاعم که همی‌بینی و کمتر زینم

Бандаи осифи аҳдами дилам аз роҳ мабар

بندهٔ آصفِ عهدم دلم از راه مَبَر

Ки агар дами занам аз чарх бихоҳад кинам

که اگر دَم زَنَم از چرخ بخواهد کینم

Бар дилами гирди ситамҳост худоё мапаснд

بر دلم گرد ستم‌هاست خدایا مپسند

Ки мукаддар шавад ойӣнаи мҳроиинм

که مکدر شود آیینه مهرآیینم