Салоҳ аз мо чаҳ май ҷӯӣ ? ки мисатонро салои гуфтем

صَلاح از ما چه می‌جویی؟ که مستان را صَلا گفتیم

Ба даври наргиси мастати саломатро дуои гуфтем

به دورِ نرگسِ مستت سلامت را دعا گفتیم

Дар майхона ам бигушо ки ҳеҷ аз хонқаҳ нагушӯд

درِ میخانه‌ام بُگشا که هیچ از خانقه نَگشود

?герати бовар буд вар на сухани ин буд ва мо гуфтем

گَرَت باور بُوَد ور نه سخن این بود و ما گفتیم

Ман аз чашми ту эй соқии хароб афтодаам лекин

من از چشمِ تو ای ساقی خراب افتاده‌ام لیکن

Балое каз ҳабиб ояд ҳазораш марҳабои гуфтем

بلایی کز حبیب آید هِزارش مَرحَبا گفتیم

Агар бар ман нбхшоиии пушаймонии хурии охир

اگر بر من نَبَخشایی پشیمانی خوری آخر

Ба хотири дори ин маънӣ ки дар хизмати куҷои гуфтем

به خاطر دار این معنی که در خدمت کجا گفتیم

Қадат гуфтам ки шамшодаст ; баси хиҷлат ба бор оварад

قَدَت گفتم که شمشاد است؛ بس خِجلَت به بار آورد

Ки ин нисбат чаро кардем ва ин бӯҳтон чаро гуфтем

که این نسبت چرا کردیم و این بُهتان چرا گفتیم

Ҷигар чун нофаам хӯни гашт кам зинам наме бояд

جگر چون نافه‌ام خون گشت کم زینم نمی‌باید

Ҷазои он ки бо зулфати сухан аз чини хатои гуфтем

جزای آن که با زلفت سخن از چین خطا گفتیم

Ту оташи гаштӣ эй ҳофиз вале бо ёри дрнгрФт

تو آتش گشتی ای حافظ ولی با یار درنگرفت

зи бадаҳдии гули гӯйии ҳикоят бо сабои гуфтем

ز بدعهدیِّ گُل گویی حکایت با صبا گفتیم