Мо дарси саҳар дар раҳ майхона ниҳодем

ما درس سحر در ره میخانه نهادیم

Маҳсӯли дуо дар раҳ ҷонона ниҳодем

محصول دعا در ره جانانه نهادیم

Дар хирмани сад зоҳид оқил занад оташ

در خرمن صد زاهد عاقل زند آتش

Ин доғ ки мо бар дил девона ниҳодем

این داغ که ما بر دل دیوانه نهادیم

Султони азали ганҷи ғами ишқ ба мо дод

سلطان ازل گنج غم عشق به ما داد

То рӯй дар ин манзил вайрона ниҳодем

تا روی در این منزل ویرانه نهادیم

Дар дил надаҳум раҳи пас аз ин меҳр батон ро

در دل ندهم ره پس از این مهر بتان را

Меҳри лаб ӯ бар дар ин хона ниҳодем

مهر لب او بر در این خانه نهادیم

Дар хирқа аз ин беш мунофиқ натавон буд

در خرقه از این بیش منافق نتوان بود

Бунёд аз ин шева риндона ниҳодем

بنیاد از این شیوه رندانه نهادیم

Чун меравад ин киштии саргашта ки охир

چون می‌رود این کشتی سرگشته که آخر

Ҷон дар сари он гавҳари як дона ниҳодем

جان در سر آن گوهر یک دانه نهادیم

Алмнаҳи ллаҳ ки чу мо бедилу дайн буд

المنة للَّه که چو ما بی‌دل و دین بود

Онро ки лақаби оқил ва фарзона ниҳодем

آن را که لقب عاقل و فرزانه نهادیم

Қонеъ ба хаёлии зи ту будем чу ҳофиз

قانع به خیالی ز تو بودیم چو حافظ

ё раб чаҳ гдоҳмт ва бегона ниҳодем

یا رب چه گداهمت و بیگانه نهادیم