Шоҳи шмшодқдони хусрави ширини даҳанон

شاه شمشادقدان، خسرو شیرین‌دهنان

Ки ба мижгон шаканд қалби ҳамаи сафи шиканон

که به مژگان شکند قلب همه صف‌شکنان

Маст бигузашту назар бар ман дарвеши андохт

مست بگذشت و نظر بر من درویش انداخت

Гуфт эй чашму чароғи ҳамаи ширини суханон

گفت: ای چشم و چراغ همه شیرین‌سخنان

То кӣ аз симу зарати кӣса тиҳӣ хоҳад буд

تا کی از سیم و زرت کیسه تهی خواهد بود؟

Бандаи ман шӯу брхўри зи ҳамаи симтнон

بندهٔ من شو و برخور ز همه سیم‌تنان

Камтар аз зарра нае паст машав меҳр баварз

کمتر از ذره نه‌ای، پست مشو، مهر بورز

То ба хлўтгаҳи хуршеди рисии чархи занон

تا به خلوتگه خورشید رسی چرخ‌زنان

Бар ҷаҳон такя макун вари қадаҳӣ май дорӣ

بر جهان تکیه مکن ور قدحی مِی‌ داری

Шодии Зуҳраи ҷабинони хуру нозуки баданон

شادی زهره‌جبینان خور و نازک‌بدنان

Пери паймонаи каши ман ки рӯонаши хуши бод

پیر پیمانه‌کش من که روانش خوش باد

Гуфт парҳез кун аз суҳбати паймони шиканон

گفت: پرهیز کن از صحبت پیمان‌شکنان

Домани дӯст ба дасти ору зи душмани бугсал

دامن دوست به دست آر و ز دشمن بگسل

Марди яздони шӯу фориғи гузар аз аҳриманон

مرد یزدان شو و فارغ گذر از اهرمنان

Бо сабо дар чамани лола саҳар ме гуфтам

با صبا در چمن لاله سحر می‌گفتم

Ки шаҳидон кианд ин ҳамаи хунини кафанон

که شهیدانِ که‌اند این همه خونین‌کفنان

Гуфт ҳофизи ман ва ту муҳаррами ин роз на ем

گفت: حافظ! من و تو محرم این راز نه‌ایم

Аз май лаъл ҳикоят куну ширини даҳанон

از می لعل حکایت کن و شیرین‌دهنان

Хониш
ғзл шморҳ 387 — фрӣдвн фрҳ ондвз
ғзл шморҳ 387 — сҳӣл қосмӣ
ғзл шморҳ 387 — фотмҳ зндӣ
ғзл шморҳ 387 — мҳмдрзо мвмн нжод
ғзл шморҳ 387 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл шморҳ 387 — фотмҳ нӣкв оӣҷодӣ
ғзл шморҳ 387 — ъндлӣб
ғзл шморҳ 387 — офср орӣо
ғзл шморҳ 387 — шопрк шӣрозӣ
ғзл шморҳ 387 — мҳмдрзококоъӣ
ғзл шморҳ 387 — нознӣн бозӣон