Чу гул ҳар дам ба бӯяти ҷома дар тан

چو گل هر دم به بویت جامه در تن

Кунам чок аз гиребон то ба доман

کنم چاک از گریبان تا به دامن

Танатро дид гули гӯйӣ ки дар боғ

تنت را دید گل گویی که در باغ

Чу мисатони ҷомаро бадаред бар тан

چو مستان جامه را بدرید بر تن

Ман аз дасти ғамати мушкил барам ҷон

من از دست غمت مشکل برم جان

Вале дилро ту осони барадӣ аз ман

ولی دل را تو آسان بردی از من

Ба қавли душманони баргаштӣ аз дӯст

به قول دشمنان برگشتی از دوست

Нагардад ҳеҷ кас бо дӯсти душман

نگردد هیچ کس با دوست دشمن

Танат дар ҷома чун дар ҷоми бода

تنت در جامه چون در جام باده

Дилат дар сина чун дар сими оҳан

دلت در سینه چون در سیم آهن

Бабор эй шамъи ашк аз чашми хунин

ببار ای شمع اشک از چشم خونین

Ки шуд сӯзи дилат бар халқи равшан

که شد سوز دلت بر خلق روشن

Макун каз синаам оҳи ҷигарсӯз

مکن کز سینه‌ام آه جگرسوز

Барояд ҳамчуи дӯд аз роҳи равзан

برآید همچو دود از راه روزن

Диламро машкан ва дар пои миндоз

دلم را مشکن و در پا مینداز

Ки дорад дар сари зулфи ту маскан

که دارد در سر زلف تو مسکن

Чу дил дар зулфи ту бастаи сети ҳофиз

چو دل در زلف تو بسته‌ست حافظ

Бад-ӣни сони кор ӯ дар по Маяфкан

بدین سان کار او در پا میفکن