Боғи маро чаҳ ҳоҷати сарв ва санавбараст ?

باغِ مرا چه حاجتِ سرو و صنوبر است؟

Шамшоди хонапарвар мо аз ки камтараст ?

شمشادِ خانه‌پرورِ ما از که کمتر است؟

эй нозанини писар , ту чаҳ мазҳаби гирифтае ?

ای نازنین‌پسر، تو چه مذهب گرفته‌ای؟

Кати хӯни мо ҳалолтар аз шер модар аст

کِت خونِ ما حلال‌تر از شیرِ مادر است

Чун нақши ғами з давр бибинӣ шароби хоҳ

چون نقشِ غم ز دور بِبینی شراب خواه

Ташхис кардаему мудово муқарар аст

تشخیص کرده‌ایم و مداوا مقرّر است

Аз остони пери Муғон , сар чаро кашем ?

از آستانِ پیرِ مغان، سر چرا کشیم؟

Давлат дар он сароу гушоиш дар он дар аст

دولت در آن سرا و گشایش در آن در است

Як қисса беш нест ғами ишқ , венаи аҷаб

یک قِصّه بیش نیست غمِ عشق، وین عجب

Каз ҳар забон ки май шинавам , номукаррар аст

کز هر زبان که می‌شنوم، نامکرّر است

Дай ваъда дод васлам ва дар сар шароб дошт

دی وعده داد وصلم و در سر شراب داشت

Имрӯз то чаҳ гуяду бозаш чаҳ дар сар аст

امروز تا چه گوید و بازش چه در سر است

Широзу оби рукнӣ ва ин боди хуши насим

شیراز و آبِ رکنی و این بادِ خوش نسیم

Айбаш макун ки холи рухи ҳафт кишвар аст

عیبش مکن که خالِ رُخِ هفت کشور است

Фарқаст аз оби Хизр ки зулмоти ҷой ӯ аст

فرق است از آبِ خِضر که ظُلمات جای او است

То оби мо ки манбааши аллоҳ Акбар аст

تا آبِ ما که مَنبَعش الله اکبر است

Мо обрӯии фақр ва қаноат наме барем

ما آبرویِ فقر و قناعت نمی‌بریم

Бо Подшаҳ бигӯӣ ки рӯзӣ муқаддар аст

با پادشه بگوی که روزی مقدّر است

Ҳофиз чаҳ турфаи шохи нботисти калаки ту

حافظ چه طُرفه شاخ نباتیست کِلکِ تو

Каши миваи дилпазиртар аз шаҳд ва шукр аст

کِش میوه دلپذیرتر از شهد و شکّر است