Субҳаст соқиои қадаҳӣ пуршароб кун

صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن

Даври фалак диранг надорад шитоб кун

دور فلک درنگ ندارد شتاب کن

Зон пештар ки олам фонӣ шавад хароб

زان پیش‌تر که عالم فانی شود خراب

Моро зи ҷоми бодаи гулгун хароб кун

ما را ز جام بادهٔ گلگون خراب کن

Хуршед май зи машриқи соғар тулӯъ кард

خورشید می ز مشرق ساغر طلوع کرد

Гар барги айш май талабии тарк хоб кун

گر برگ عیش می‌طلبی ترک خواب کن

Рӯзӣ ки чарх аз гули мо кӯза ҳо кунад

روزی که چرخ از گل ما کوزه‌ها کند

Зинҳори косаи сари мо пуршароб кун

زنهار کاسهٔ سر ما پرشراب کن

Мо марди зуҳду тавба ва томот нестем

ما مرد زهد و توبه و طامات نیستیم

Бо мо ба ҷоми бодаи софӣ хитоб кун

با ما به جام باده صافی خطاب کن

Кори савоб бода парастӣаст ҳоФзо

کار صواب، باده پرستی‌ست حافظا

Бархезу азми ҷузам ба кор савоб кун

برخیز و عزم جزم به کار صواب کن

Хониш
ғзл шморҳ 396 — фрӣдвн фрҳ ондвз
ғзл шморҳ 396 — сҳӣл қосмӣ
ғзл шморҳ 396 — фотмҳ зндӣ
ғзл шморҳ 396 — мҳмдрзо мвмн нжод
ғзл шморҳ 396 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл шморҳ 396 — ъндлӣб
ғзл шморҳ 396 — офср орӣо
ғзл шморҳ 396 — шопрк шӣрозӣ
ғзл шморҳ 396 — мҳмдрзококоъӣ
ғзл шморҳ 396 — ълӣ осломӣ мзҳб
ғзл шморҳ 396 — нознӣн бозӣон