з дар дар оу шабистони мо мунаввар кун
ز در در آ و شبستان ما منور کن
Ҳавои маҷлиси рӯҳонӣон муаттар кун
هوای مجلس روحانیان معطر کن
Агар фақиҳ насиҳат кунад ки ишқи мбоз
اگر فقیه نصیحت کند که عشق مباز
Пиёла Эй бидиҳаш гӯи димоғро тар кун
پیالهای بدهش گو دماغ را تر کن
Ба чашму абрӯии ҷонон супурдаам дилу ҷон
به چشم و ابروی جانان سپردهام دل و جان
Биёи биёу тамошои тоқ ва манзар кун
بیا بیا و تماشای طاق و منظر کن
Ситораи шаб ҳиҷрон намефишонд нур
ستاره شب هجران نمیفشاند نور
Ба боми қасри броу чароғи ма бар кун
به بام قصر برآ و چراغ مه بر کن
Бигӯ ба хозини ҷинат ки хоки ин маҷлис
بگو به خازن جنت که خاک این مجلس
Ба тӯҳфа бар сӯии фирдавсу авд миҷмар кун
به تحفه بر سوی فردوس و عود مجمر کن
Аз ин мзўҷаҳу хирқаи нек дар тангам
از این مزوجه و خرقه نیک در تنگم
Ба як киришмаи сӯфии вшм қаландар кун
به یک کرشمه صوفیوشم قلندر کن
Чу шоҳидони чамани зердаст ҳасан тавонад
چو شاهدان چمن زیردست حسن تواَند
Киришма бар саману ҷилва бар санавбар кун
کرشمه بر سمن و جلوه بر صنوبر کن
Фузули нафаси ҳикоят басӣ кунад соқӣ
فضول نفس حکایت بسی کند ساقی
Ту кори худ мада аз даст ва май ба соғар кун
تو کار خود مده از دست و می به ساغر کن
Ҳиҷоби дида идрок шуд шуъоъи ҷамол
حجاب دیده ادراک شد شعاع جمال
Биёу харгаҳи хуршедро мунаввар кун
بیا و خرگه خورشید را منور کن
Тамаъ ба қанди висоли ту ҳад мо набӯд
طمع به قند وصال تو حد ما نبود
Ҳўолтм ба лаби лаъли ҳамчу шукр кун
حوالتم به لب لعل همچو شکر کن
Лаб пиёла бабўс онгаҳе ба мисатони даҳ
لب پیاله ببوس آنگهی به مستان ده
Бад-ӣни дақиқаи димоғи муоширон тар кун
بدین دقیقه دماغ معاشران تر کن
Пас аз мулозимати айшу ишқи маи рӯйон
پس از ملازمت عیش و عشق مهرویان
зи корҳо ки кунӣ шеъри ҳофиз аз бар кун
ز کارها که کنی شعر حافظ از بر کن