Чун шавам хоки раҳаш доман биафшонад зи ман

چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من

Вар бигӯям дил бигардон рӯ бигардонад зи ман

ور بگویم دل بگردان رو بگرداند ز من

Рӯй рангинро ба ҳар кас май намояди ҳамчуи гул

روی رنگین را به هر کس می‌نماید همچو گل

Вар бигӯям бозпўшони бозпўшонди зи ман

ور بگویم بازپوشان بازپوشاند ز من

Чашми худро гуфтам охири як назар сайраш бибин

چشم خود را گفتم آخر یک نظر سیرش ببین

Гуфт май хоҳии магар то ҷӯй хӯн ронад зи ман ?

گفت می‌خواهی مگر تا جوی خون راند ز من؟

ӯ ба хӯнами ташна ва ман бар лабаш то чун шавад

او به خونم تشنه و من بر لبش تا چون شود

Коми бустонам аз ӯ ё дод бастанд зи ман

کام بستانم از او یا داد بستاند ز من

Гар чу Фарҳодам ба талхӣ ҷон барояд бок нест

گر چو فرهادم به تلخی جان برآید باک نیست

Баси ҳикоятҳои ширин боз мемонад зи ман

بس حکایت‌های شیرین باز می‌ماند ز من

Гар чу шамъаш пеш меРом бар ғамам хандон шавад

گر چو شمعش پیش میرم بر غمم خندان شود

Вари биринҷами хотир нозук биринҷанд зи ман

ور برنجم خاطر نازک برنجاند ز من

Дӯстон ҷон додаам баҳр даҳонаш бингаред

دوستان جان داده‌ام بهر دهانش بنگرید

Кӯ ба чизеи мухтасар чун боз мемонад зи ман

کو به چیزی مختصر چون باز می‌ماند ز من

Сабр кун ҳофиз кигар зин даст бошад дарси ғам

صبر کن حافظ که گر زین دست باشد درس غم

Ишқ дар ҳар гӯшае афсона Эй хонд зи ман

عشق در هر گوشه‌ای افسانه‌ای خواند ز من