Марои чашмии сети хӯни афшони зи дасти он камони абрӯ

مرا چشمی‌ست خون‌افشان ز دست آن کمان‌ابرو

Ҷаҳони бас фитна хоҳад дид аз он чашм ва аз он абрӯ

جهان بس فتنه خواهد دید از آن چشم و از آن ابرو

Ғуломи чашми он таркам ки дар хоби хуши мастӣ

غلام چشم آن ترکم که در خوابِ خوشِ مستی

Нигорин гулшанаш рӯйасту мишкӣни соябони абрӯ

نگارین گلشنش روی است و مشکین سایبان ابرو

Ҳилолӣ шуд танами зини ғам ки бо тғро ӣ абрӯи иш

هلالی شد تنم زین غم که با طغرا‌ی ابرو‌یش

Ки бошад ма ки бинмоед зи тоқи осмони абрӯ ?

که باشد مه که بنماید ز طاق آسمان ابرو؟

Рақибони ғофил ва моро аз он чашму ҷабин ҳар дам

رقیبان غافل و ما را از آن چشم و جبین هر دم

Ҳазорон гӯна пайғомасту ҳоҷиб дар миёни абрӯ

هزاران گونه پیغام است و حاجب در میان، ابرو

Равони гӯшаи гиронро ҷабинаши турфаи гулзор ӣ сет

روانِ گوشه‌گیران را جبینش طرفه گلزار‌ی‌ست

Ки бар тарафи самани зораш ҳаме гардад чмони абрӯ

که بر طرْف سمن‌زارش همی گردد چمان ابرو

Дигар ҳуру париро кас , нагӯяд бо чунин ҳасанӣ

دگر حور و پری را کس نگوید با چنین حسنی

Ки инро ин чунин чашмаст ва онро он чунон абрӯ

که این را این چنین چشم است و آن را آن چنان ابرو

Ту кофари дил наме бандии ниқоби зулф ва май тарсам

تو کافر‌دل نمی‌بندی نقاب زلف و می‌ترسم

Ки миҳробам бигардонад хами он длстони абрӯ

که محرابم بگرداند خم آن دل‌ستان ابرو

Агар чаҳ мурғи зирак буд , ҳофиз дар ҳаводор ӣ

اگر چه مرغ زیرک بود حافظ در هوادار‌ی

Ба тири ғамза сайдаш кард , чашми он камони абрӯ

به تیر غمزه صیدش کرد چشم آن کمان‌ابرو