Хати изори ёр ки бигирифт моҳ аз ӯ

خط عذار یار که بگرفت ماه از او

Хуши ҳалқаи ист лек ба дар нест роҳ аз ӯ

خوش حلقه‌ای‌ست لیک به دَر نیست راه از او

Абрӯии дӯсти гӯшаи миҳроб давлат аст

ابروی دوست گوشهٔ محراب دولت است

Онҷо бимол чеҳра ва ҳоҷат бихоҳ аз ӯ

آن جا بمال چهره و حاجت بخواه از او

эй ҷуръаи нӯши маҷлиси ҷами синаи поки дор

ای جرعه‌نوش مجلس جم! سینه پاک دار

Коиинаҳи исти ҷоми ҷаҳони байн ки оҳ аз ӯ

کآیینه‌ای‌ست جام جهان‌بین که آه از او

Кирдори аҳл савмиъа ам кард май параст

کردار اهل صومعه‌ام کرد مِی‌پرست

Ин дӯди байн ки нома ман шуд сиёҳ аз ӯ

این دود بین که نامهٔ من شد سیاه از او

Султони ғам ҳар он чаҳ тавонад бигӯ бикун

سلطان غم هر آن چه تواند بگو بکن

Ман бардаам ба бодаи фурӯашони паноҳ аз ӯ

من بُرده‌ام به باده‌فروشان پناه از او

Соқии чароғ май ба раҳи офтоби дор

ساقی چراغ می به ره آفتاب دار

Гӯ бар фурӯз машъалаи субҳгоҳ аз ӯ

گو بر فروز مشعلهٔ صبحگاه از او

Обӣ ба рӯзномаи аъмол мо фишон

آبی به روزنامهٔ اعمال ما فشان

Бошад тавон стрди ҳуруфи гуноҳ аз ӯ

باشد توان سترد حروف گناه از او

Ҳофиз ки сози мутриби ушшоқ соз кард

حافظ که ساز مطرب عشاق ساز کرد

Холӣ мабод арсаи ин базмгоҳ аз ӯ

خالی مباد عرصهٔ این بزمگاه از او

Оё дар ин хаёл ки дорад гадои шаҳр

آیا در این خیال که دارد گدای شهر

Рӯзӣ буд ки ёд кунад подшоҳ аз ӯ ?

روزی بود که یاد کند پادشاه از او؟

Хониш
ғзл шморҳ 413 — фрӣдвн фрҳ ондвз
ғзл шморҳ 413 — сҳӣл қосмӣ
ғзл шморҳ 413 — фотмҳ зндӣ
ғзл шморҳ 413 — мҳмдрзо мвмн нжод
ғзл шморҳ 413 — мрӣм фқӣҳӣ кӣо
ғзл шморҳ 413 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл шморҳ 413 — ъндлӣб
ғзл шморҳ 413 — офср орӣо
ғзл шморҳ 413 — шопрк шӣрозӣ
ғзл шморҳ 413 — нознӣн бозӣон