эй пайки расатони хабари ёр мо бигӯ

ای پیک راستان خبر یار ما بگو

Аҳволи гул ба булбули дастон саро бигӯ

احوال گل به بلبل دستان‌سرا بگو

Мо муҳаррамон хилват инсем ғам махӯр

ما محرمان خلوت انسیم غم مخور

Бо ёри ошнои сухан ошно бигӯ

با یار آشنا سخن آشنا بگو

Бар ҳам чу мезад он сари зулфин мшкбор

بر هم چو می‌زد آن سر زلفین مشک‌بار

Бо мо сар чаҳ дошт зи баҳр худо бигӯ

با ما سر چه داشت؟ ز بهر خدا بگو

Ҳар кас ки гуфт хок дар дӯсти тўтёст

هر کس که گفت «خاک در دوست توتیاست»

Гӯи ин сухани муъоина дар чашм мо бигӯ

گو «این سخن معاینه در چشم ما بگو»

Он кас ки манъи мо з харобот ме кунад

آن کس که منع ما ز خرابات می‌کند

Гӯ дар ҳузури пери ман ин моҷаро бигӯ

گو «در حضور پیر من این ماجرا بگو»

Гар дигарат бар он дар давлати гузар буд

گر دیگرت بر آن در دولت گذر بود

Баъд аз адои хизмату арз дуо бигӯ

بعد از ادای خدمت و عرض دعا بگو

Ҳарчанд мо бадем ту моро бидон мгир

هر چند ما بَدیم تو ما را بِدان مگیر

Шоҳонаи моҷарои гуноҳ гадо бигӯ

شاهانه ماجرای گناه گدا بگو

Бар ин фақири номаи он муҳташам бихон

بر این فقیر، نامهٔ آن محتشم بخوان

Бо ин гадои ҳикояти он подшо бигӯ

با این گدا حکایت آن پادشا بگو

Ҷонҳо зи доми зулф чу бар хок ме фишонд

جان‌ها ز دام زلف چو بر خاک می‌فشاند

Бар он ғариби мо чаҳ гузашт эй сабо бигӯ

بر آن غریب ما چه گذشت؟ ای صبا بگو

Ҷон парвараст қиссаи арбоби маърифат

جان‌پرور است قصّهٔ ارباب معرفت

Рамзӣ бирав бипурс ҳадисӣ биё бигӯ

رمزی برو بپرس، حدیثی بیا بگو

Ҳофизи ?герат ба маҷлис ӯ роҳ ме диҳанд

حافظ گرت به مجلس او راه می‌دهند

Май нӯшу тарки зарқи зи баҳр худо бигӯ

می نوش و ترک زرق ز بهر خدا بگو