Висол ӯ зи умри ҷовдон ба

وصال او ز عمر جاودان به

Худовандо марои он даҳ ки он ба

خداوندا مرا آن ده که آن به

Ба шамшерам зад ва бо кас нагуфтам

به شمشیرم زد و با کَس نگفتم

Ки рози дӯст аз душмани ниҳон ба

که راز دوست از دشمن نهان به

Ба доғи бандагии мурдан бар ин дар

به داغ بندگی مردن بر این در

Ба ҷон ӯ ки аз малики ҷаҳон ба

به جان او که از مُلکِ جهان به

Худоро аз табиб ман бипурсед

خدا را از طبیبِ من بپرسید

Ки охир кӣ шавад ин нотавон ба

که آخِر کِی شود این ناتوان به؟

Гулии кони поймоли сарви мо гашт

گُلی کان پایمالِ سروِ ما گشت

Буд хокаши зи хӯни арғавон ба

بود خاکش ز خونِ ارغوان به

Ба хулдами даъват эй зоҳиди мФрмо

به خلدم دعوت ای زاهد مفرما

Ки ин себи занах зон бӯстон ба

که این سیب زَنَخ زان بوستان به

Дило доими гадои кӯй ӯ бош

دلا! دایم گدای کوی او باش

Ба ҳукми он ки давлати ҷовдон ба

به حکم آن که دولت جاودان به

Ҷўонои сари мтоб аз панди перон

جوانا! سَر متاب از پندِ پیران

Ки рои пер аз бахти ҷавон ба

که رای پیر از بختِ جوان به

Шабӣ мегуфт чашми каси надидаи сет

شبی می‌گفت چشمِ کَس ندیده‌ست

зи марвориди гӯшам дар ҷаҳон ба

ز مرواریدِ گوشم در جهان به

Агар чаҳ зинда равад об ҳаёт аст

اگر چه زنده‌رود آب حیات است

Вале Ширози мо аз Исфаҳон ба

ولی شیرازِ ما از اصفهان به

Сухани андари даҳони дӯсти шукр

سخن اندر دهانِ دوست شَکَّر

Валикин гуфта ҳофиз аз он ба

ولیکِن گفتهٔ حافظ از آن به