Домани кашон ҳаме шуд дар шурби зркшидаҳ

دامن‌کشان همی شد در شرب زرکشیده

Сад моҳрӯи зи рашкаши ҷайби қсби дарида

صد ماهرو ز رشکش جَیب قصب دریده

Аз тоби оташ май бар гирди оризаши хуй

از تاب آتش مِی، بر گِرد عارضش خوی

Чун қатраҳои шабнам бар барги гули чакида

چون قطره‌های شبنم بر برگ گل چکیده

Лафзии фасеҳи ширини қадии баланди чобук

لفظی فصیح، شیرین، قدی بلند، چابک

Рӯеи латифи зебои чашмӣ хуш кашида

رویی لطیف، زیبا، چشمی خوش، کشیده

Ёқӯти ҷони физоиш аз оби лутфи зода

یاقوت جان‌فزایش از آب لطف زاده

Шамшоди хуши хиромаш дар нози парварида

شمشاد خوش‌خرامش در ناز پروریده

Он лаъли дилкашаши байн ваон хандаи дили ошӯб

آن لعل دلکشش بین، وآن خندهٔ دل‌آشوب

Ваон рафтани хушаши байн ваон гом орамида

وآن رفتن خوشش بین، وآن گام آرمیده

Он оҳӯии сияҳи чашм аз доми мо бурун шуд

آن آهوی سیه‌چشم از دام ما برون شد

Ёрон чаҳ чораи созам бо ин дили рамида

یاران چه چاره سازم با این دل رمیده؟

Зинҳор то туоне аҳл назар маёзор

زنهار تا توانی اهل نظر میآزار

Дунё вафо надорад эй нур ҳар ду дида

دنیا وفا ندارد ای نور هر دو دیده

То кӣ кашами ътибт аз чашми длФрибт

تا کی کِشم عتیبت؟ از چشم دل‌فریبت

Рӯзии киришма Эй кун эй ёри баргузӣда

روزی کرشمه‌ای کن، ای یار برگزیده!

Гар хотири шарифат ранҷида шуд зи ҳофиз

گر خاطر شریفت رنجیده شد ز حافظ

Бозо ки тавба кардем аз гуфта ва шунида

بازآ که توبه کردیم از گفته و شنیده

Бас шукр бозгуем дар бандагии хоҷа

بس شکر بازگویم در بندگیِ خواجه

Гар аўФтд ба дастами он миваи расида

گر اوفتد به دستم آن میوهٔ رسیده