Лабаш май бӯсам ва дар май кашам май
لبش میبوسم و در میکشم می
Ба оби зиндагонӣ бардаам пай
به آب زندگانی بردهام پی
На розаш метавонам гуфт бо кас
نه رازش میتوانم گفت با کس
На касро метавонам дид бо вай
نه کس را میتوانم دید با وی
Лабаш май бӯсад ва хӯн мехӯрд ҷом
لبش میبوسد و خون میخورد جام
Рахш мебинад ва гул мекунад хуй
رخش میبیند و گل میکند خوی
Бидиҳ ҷом май ва аз ҷам макун ёд
بده جام می و از جم مکن یاد
Ки медонад ки ҷам кӣ буд ва кӣ кӣ
که میداند که جم کی بود و کی کی؟
Бизан дар пардаи чанг эй моҳи мутриб
بزن در پرده چنگ ای ماه مطرب!
Рагаш бихарош то бхрўшм аз вай
رگش بخراش تا بخروشم از وی
Гул аз хилват ба боғ оварад маснад
گل از خلوت به باغ آورد مسند
Бисоти зуҳд ҳамчун ғунча кун тай
بساط زهد همچون غنچه کن طی
Чу чашмаши мастро махмур магузор
چو چشمش مست را مخمور مگذار
Ба ёди лаълаш эй соқӣ бидиҳ май
به یاد لعلش ای ساقی بده می
Наҷуед ҷон аз он қолаби ҷудоӣ
نجوید جان از آن قالب جدایی
Ки бошад хӯни ҷомаш дар рагу пай
که باشد خونِ جامش در رگ و پی
Забонати даракаш эй ҳофизи замонӣ
زبانت درکِش ای حافظ زمانی
Ҳадис безабонон бишинав аз не
حدیث بیزبانان بشنو از نی