эй ки бар моҳ аз хати мишкӣни ниқоби андохтӣ
ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختی
Лутф кардӣ соя эй бар офтоби андохтӣ
لطف کردی سایهای بر آفتاب انداختی
То чаҳ хоҳад кард бо мо обу ранги оризат
تا چه خواهد کرد با ما آب و رنگ عارضت
Ҳолиё найранги нақшии хуш бар оби андохтӣ
حالیا نیرنگ نقشی خوش بر آب انداختی
Гӯии хӯбии барадӣ аз хубони хлх шод бош
گویِ خوبی بردی از خوبانِ خَلَّخ شاد باش
Ҷоми Кайхусрави талаби коФросёби андохтӣ
جام کیخسرو طلب، کافراسیاب انداختی
Ҳар касе бо шамъи рухсорат ба ваҷҳеи ишқи бохт
هرکسی با شمع رخسارت به وجهی عشق باخت
Зон миёни парвонаро дар изтироби андохтӣ
زان میان پروانه را در اضطراب انداختی
Ганҷи ишқ худ наҳодӣ дар дили вайрони мо
گنج عشق خود نهادی در دل ویران ما
Сояи давлат бар ин кунҷи хароби андохтӣ
سایهٔ دولت بر این کنج خراب انداختی
Зинҳор аз оби он ориз ки шеронро аз он
زینهار از آب آن عارض که شیران را از آن
Ташна лаб кардӣу гардонро дар оби андохтӣ
تشنهلب کردی و گردان را در آب انداختی
Хоб бедорон бибастӣ ваон гуҳ аз нақши хаёл
خواب بیداران ببستی وآن گه از نقش خیال
Тӯҳматӣ бар шаби равони хайли хоби андохтӣ
تهمتی بر شبروان خیل خواب انداختی
Парда аз рухи брФкндии як назар дар ҷилваи гоҳ
پرده از رخ برفکندی یک نظر در جلوهگاه
Ва аз ҳаёи ҳуру париро дар ҳиҷоби андохтӣ
وز حیا حور و پری را در حجاب انداختی
Бодаи нӯш аз ҷоми олами байн ки бар авранги ҷам
باده نوش از جام عالم بین که بر اورنگ جم
Шоҳиди мақсӯдро аз рухи ниқоби андохтӣ
شاهد مقصود را از رخ نقاب انداختی
Аз фиреби наргиси махмуру лаъл май параст
از فریب نرگس مخمور و لعل مِیپرست
Ҳофиз хилват нишинро дар шароби андохтӣ
حافظ خلوتنشین را در شراب انداختی
Ва аз барои сайди дил дар гарданами занҷири зулф
وز برای صید دل در گردنم زنجیر زلف
Чун каманди хусрави молики рқоби андохтӣ
چون کمند خسرو مالک رقاب انداختی
Довари дорошкўаҳ эй он ки тоҷи офтоб
داور داراشکوه ای آن که تاج آفتاب
Аз сари таъзим бар хоки ҷаноби андохтӣ
از سر تعظیم بر خاک جناب انداختی
Насраи аддӣни шоҳи яҳёи он ки хасми малик ро
نصرة الدّین شاه یحیی آن که خصم ملک را
Аз дами шамшер чун оташ дар оби андохтӣ
از دم شمشیر چون آتش در آب انداختی