Кунун ки бар кафи гули ҷоми бода соф аст

کُنون که بر کفِ گُل، جامِ بادهٔ صاف است

Ба садҳазори забони булбулаш дар авсоф аст

به صد هزار زبان، بلبلش در اوصاف است

Бихоҳ дафтари ашъору роҳи саҳрои гир

بخواه دَفْتَرِ اَشعار و راهِ صَحرا گیر

Чаҳ вақти мадрисау баҳси кашф кшоФаст ?

چه وَقْتِ مدرسه و بَحْثِ کَشْفِ کَشّاف است؟

Фақиҳи мадрисаи даии маст буд ва фатво дод

فقیهِ مدرسه، دی، مَسْت بود و فَتوی داد

Ки май ҳаром вале ба зи мол авқоф аст

که مِی، حَرام ولی بِهْ ز مالِ اوقاف است

Ба дарду софи туро ҳукм нест хуши даракаш

به دُرد و صاف، تو را حُکْم نیست خوش دَرکَش

Ки ҳар чаҳ соқӣ мо кард айн алтоф аст

که هرچه ساقیِ ما کَرْد عِیْنِ اَلطاف است

Бабри зи халқ ва чу анқои қиёс кор бигир

بِبُر ز خَلق و چو عَنقا، قیاسِ کار بگیر

Ки сят гӯша нишинон зи қоф то қоф аст

که صیتِ گوشه‌نشینان، زِ قاف تا قاف است

Ҳадиси муддаӣону хаёли ҳамкорон

حَدیثِ مُدّعیان و خیالِ همکاران

Ҳамон ҳикояти зрдўз ва бўрёбоФ аст

همان حکایتِ زَردوز و بوریاباف است

Хамӯш ҳофиз ва ин нуктаҳои чун зари сурх

خموش «حافظ» و این نکته‌هایِ چونِ زَرِ سُرخ

Нигоҳи дор ки қуллоби шаҳр , сарроф аст

نگاه دار که قَلّابِ شهر، صَرّاف است