Чаҳ будӣ ар дили он моҳи меҳрбон будӣ

چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی؟

Ки ҳоли мо на чунин будӣ ар чунон будӣ

که حال ما نه چنین بودی ار چنان بودی

БгФтмӣ ки чаҳ арзади насими турраи дӯст

بگفتمی که «چه ارزد نسیم طرهٔ دوست؟»

Гарм ба ҳар сари мӯеи ҳазор ҷон будӣ

گرم به هر سر مویی هزار جان بودی

Бароти хўшдлии мо чаҳ кам шудӣ ё раб

برات خوش‌دلی ما چه کم شدی یا رب

Гараш нишони амон аз бади замон будӣ

گرش نشان امان از بد زمان بودی

Гарми замона сарафроз доштӣу азиз

گرَم زمانه سرافراز داشتی و عزیز

Сарири иззатами он хоки остон будӣ

سریر عزتم آن خاک آستان بودی

зи пардаи кош бурун омадӣ чу қатраи ашк

ز پرده کاش برون آمدی چو قطرهٔ اشک

Ки бар ду дидаи мо ҳукм ӯ равон будӣ

که بر دو دیدهٔ ما حکم او روان بودی

Агар на доираи ишқ роҳ барбастӣ

اگر نه دایرهٔ عشق راه بربستی

Чу нуқтаи ҳофизи саргашта дар миён будӣ

چو نقطه حافظ سرگشته در میان بودی