Умр бигузашт ба беҳосилӣу булҳавасӣ

عمر بگذشت به بی‌حاصلی و بوالهوسی

эй писари ҷом майам даҳ ки ба перӣ барисӣ

ای پسر جام مِی‌ام ده که به پیری برسی

Чаҳ шкрҳост дар ин шаҳр ки қонеъ шуда анд

چه شکرهاست در این شهر که قانع شده‌اند

Шоҳбозони тариқат ба мақоми магасӣ

شاه‌بازانِ طریقت به مقامِ مگسی

Дӯш дар хайли ғуломон дараш ме рафтам

دوش در خیل غلامان درش می‌رفتم

Гуфт эй ошиқи бечораи ту борӣ чаҳ касе

گفت: «ای عاشق بیچاره تو باری چه کسی؟»

Бо дили хӯн шуда чун нофаи хушаш бояд буд

با دل خون‌شده چون نافه خوشش باید بود

Ҳар ки машҳури ҷаҳони гашт ба мишкӣни нафасӣ

هر که مشهور جهان گشت به مشکین‌نفسی

Лмъи албрқи ман алтўр ва онаст ба

لمع البرق مِن الطّور و آنَستُ بهِ

Флълии лаки оати бшҳоби қбс

فلَعَلّی لک آتٍ بشهابٍ قبسِ

Корвон рафт ва ту дар хобу биёбон дар пеш

کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش

Ваа ки бас бехабар аз ғулғули чандини ҷарасӣ

وه که بس بی‌خبر از غلغل چندین جرسی

Бол бигушоу сафир аз шаҷари тӯбои зан

بال بگشا و صفیر از شجر طوبی زن

Ҳайф бошад чу ту мурғӣ ки асири қафасӣ

حیف باشد چو تو مرغی که اسیر قفسی

То чу миҷмари нафасии домани ҷонони гирам

تا چو مجمر نفسی دامن جانان گیرم

Ҷон ниҳодем бар оташи зи паии хуши нафасӣ

جان نهادیم بر آتش ز پی خوش‌نفسی

Чанд пуед ба ҳавои ту з ҳар сӯи ҳофиз

چند پوید به هوای تو ز هر سو حافظ

Исри аллоҳи триқои бк ё мултамисӣ

یَسَر الله طریقاً بکَ یا ملتمِسی