ё мбсмои иҳокии дарҷои ман аллолӣ

یا مُبْسِماً یُحاکي دُرْجاً مِنَ اللِّآلي

ё раб чаҳ дархур омад гардиши хати ҳилолӣ

یا رب چه درخور آمد گِردَش خط هلالی

Ҳолеи хаёли васлат хуш медиҳад фиребам

حالی خیال وصلت خوش می‌دهد فریبم

То худ чаҳ нақш бозад ин сӯрати хаёлӣ

تا خود چه نقش بازد این صورت خیالی

Май даҳ ки гарчи гаштами номаи сиёҳи олам

می ده که گرچه گشتم نامه‌سیاه عالم

Навмед кӣ тавон буд аз лутфи лоязолӣ

نومید کی توان بود از لطف لایزالی

Соқӣ биор ҷомӣ ва аз хилватами буруни каш

ساقی بیار جامی و از خلوتم برون کش

То дар ба дар бигардам қлошу лоуболӣ

تا در به در بگردم قَلّاش و لااُبالی

Аз чор чиз магзаргар оқилӣу зирак

از چار چیز مگذر گر عاقلی و زیرک

Амну шароб бе ғаши маъшӯқу ҷои холӣ

امن و شرابِ بی‌غش، معشوق و جای خالی

Чун нест нақши даврон дар ҳеҷ ҳоли собит

چون نیست نقش دوران در هیچ حالْ ثابت

Ҳофиз макун шикоят то мехӯрем ҳоле

حافظ مکن شکایت تا می خوریم حالی

Софӣаст ҷоми хотир дар даври осифи аҳд

صافیست جام خاطر در دور آصف عهد

Қуми Фосқнии рҳиқои асФии ман алзлол

قُمْ فَاسْقِني رَحیقاً أَصْفیٰ مِنَ الزُّلالِ

Алмалики қади табоҳии ман ҷаддау ҷадда

اَلْمُلْکُ قَد تَباهیٰ مِن جِدِّهِ و جَدِّه

ё раб ки ҷовдони боди ин қадар ва ин мъолӣ

یا رب که جاودان باد این قدر و این معالی

МсндФрўзи давлати кони шиквау шавкат

مسندفروز دولت، کانِ شکوه و شوکت

Бурҳони малику миллати бўнсри бўолмъолӣ

برهان ملک و ملت بونصر بوالمعالی