Рафтам ба боғи субҳдамӣ то чнми гулӣ
رفتم به باغ صبحدمی تا چنم گلی
Омад ба гӯши ногҳми овози булбулӣ
آمد به گوش ناگهم آواز بلبلی
Мискин чу ман ба ишқ гулӣ гашта мубтало
مسکین چو من به عشق گلی گشته مبتلا
Ва андар чаман фиканда зи фарёди ғулғулӣ
و اندر چمن فکنده ز فریاد غلغلی
Май гаштами андари он чаману боғи дам ба дам
میگشتم اندر آن چمن و باغ دم به دم
намекардам андари он гулу булбули тааммулӣ
میکردم اندر آن گل و بلبل تاملی
Гули ёр ҳасан гаштау булбули қарини ишқ
گل یار حسن گشته و بلبل قرین عشق
Онро тФзлӣ на ва инро тбдлӣ
آن را تفضلی نه و این را تبدلی
Чун кард дар дилами асари овози андалеб
چون کرد در دلم اثر آواز عندلیب
Гаштами чунон ки ҳеҷ намондам таҳаммулӣ
گشتم چنان که هیچ نماندم تحملی
Баси гул шукуфта мешавад ин боғро вале
بس گل شکفته میشود این باغ را ولی
Кас бебалоӣ хор начида сет аз ӯ гулӣ
کس بی بلای خار نچیدهست از او گلی
Ҳофизи мадори умеди фараҷ аз мадори чарх
حافظ مدار امید فرج از مدار چرخ
Дорад ҳазор айб ва надорад тФзлӣ
دارد هزار عیب و ندارد تفضلی