أтти рўоӣҳи ринди алҳмиٰу зоди ғромӣ

أَتَتْ رَوائِحُ رَنْدِ الْحِمیٰ و زادَ غَرامی

Фидои хок дар дӯсти боди ҷони гиромӣ

فدای خاک در دوست باد جان گرامی

Паёми дӯсти шунидан саодатасту саломат

پیام دوست شنیدن سعادت است و سلامت

Ман алмблғи ании إлии съоди саломӣ ?

مَنِ الْمُبَلِّغُ عَنّی إلی سُعادَ سلامی؟

Биё ба шоми ғарибону оби дидаи ман байн

بیا به شام غریبان و آب دیدهٔ من بین

Ба сони бодаи софӣ дар обгинаи шомӣ

به سان بادهٔ صافی در آبگینهٔ شامی

إзои тғрди ани зии алأроки тоӣри хайр

إذا تَغَرَّدَ عَن ذِی الْأَراکِ طائرُ خَیرٍ

Флои тФрди ани рўзҳои أнини ҳаммомӣ

فَلا تَفَرَّدَ عَن رَوضِها أَنینُ حَمامي

Басӣ намонад ки рӯзи фироқи ёр сар ояд

بسی نماند که روز فراق یار سر آید

Раъйати ман ҳзботи алҳмиٰи қбоби хайём

رَأَیْتُ مِن هَضَباتِ الْحِمیٰ قِبابَ خِیامِ

Хушо дамӣ ки даройӣ ва гӯямат ба саломат

خوشا دمی که درآیی و گویمت به سلامت

Қидмати хайри қудуми нзлти хайри мақом

قَدِمْتَ خَیْرَ قُدومٍ نَزَلْتَ خَیْرَ مَقامِ

Баъдати мнку қади срти зоӣбои кҳлол

بَعِدْتُ مِنْکَ وَ قَدْ صِرْتُ ذائباً کَهِلالٍ

Агар чаҳ рӯй чу моҳат надидаам ба тамомӣ

اگر چه روی چو ماهت ندیده‌ام به تمامی

Ва إни дъити бухладу срти ноқизи аҳд

وَ إِن دُعِیتُ بِخُلْدٍ وَ صِرْتُ ناقِضَ عَهْدٍ

Фмои ттиби нафасӣ ва мо асттоби мномӣ

فما تَطَیَّبَ نَفْسی وَ ما اسْتَطابَ مَنامی

Умед ҳаст ки зудат ба бахти неки бубинам

امید هست که زودت به بخت نیک ببینم

Ту шод гашта ба фармондиҳӣ ва ман ба ғуломӣ

تو شاد گشته به فرماندهی و من به غلامی

Чу силк дар хўшобаст шеъри нағзи ту ҳофиз

چو سِلْک دُرّ خوشاب است شعر نغز تو حافظ

Ки гоҳи лутфи сабақ май баради зи назми Низомӣ

که گاه لطف سبق می‌برد ز نظم نظامی