Аҳмади аллоҳи алии муъаддилаи алслтон

اَحمَدُ اللهَ عَلی مَعْدِلَةِ السُلطانِ

Аҳмади шайхи Увайси ҳасани элхонӣ

احمدِ شیخ اُوِیسِ حسنِ ایلخانی

Хони бен хону шаҳаншоҳи шаҳаншоҳи нажод

خانِ بِنْ خان و شهنشاهِ شهنشاه‌نژاد

Он ки май зебад агар ҷони ҷаҳонаши хуоне

آن که می‌زیبد اگر جان جهانش خوانی

Дидаи нодида ба иқболи ту имон оварад

دیده نادیده به اقبال تو ایمان آورد

Марҳабо эй ба чунин лутфи худои арзонӣ

مرحبا ای به چنین لطف خدا ارزانی

Моҳ агар бе ту барояд ба ду нимаш бизананд

ماه اگر بی تو برآید به دو نیمش بزنند

Давлати Аҳмадӣу муъҷизаи субҳонӣ

دولت احمدی و معجزهٔ سبحانی

Ҷилваи бахти ту дил май барад аз шоҳу гадо

جلوهٔ بخت تو دل می‌برد از شاه و گدا

Чашми бади давр ки ҳам ҷонӣ ва ҳам ҷононе

چشم بد دور که هم جانی و هم جانانی

Бршкни кокули таркона ки дар толеъ туаст

برشکن کاکل ترکانه که در طالع توست

Бахшишу кӯшиши хоқонӣу чнгзхонӣ

بخشش و کوشش خاقانی و چنگزخانی

Гарчи даврем ба ёди ту қадаҳ ме гирем

گر چه دوریم به یاد تو قدح می‌گیریم

Баъд манзил набӯд дар сафари рӯҳонӣ

بُعد منزل نبود در سفر روحانی

Аз гул порсем ғунча айшӣ нашикуфт

از گل پارسیم غنچهٔ عیشی نشکفت

Ҳбзои диҷлаи Бағдод ва май райҳонӣ

حبّذا دجله بغداد و می ریحانی

Сари ошиқ ки на хок дар маъшӯқ буд

سر عاشق که نه خاک در معشوق بود

Кӣ халосаш буд аз меҳнати саргардонӣ

کی خلاصش بود از محنت سرگردانی

эй насими саҳарии хок дар ёр биор

ای نسیم سحری خاک در یار بیار

Ки кунад ҳофиз аз ӯ дидаи дили нӯронӣ

که کند حافظ از او دیدهٔ دل نورانی

Хониш
ғзл шморҳ 472 — фрӣдвн фрҳ ондвз
ғзл шморҳ 472 — сҳӣл қосмӣ
ғзл шморҳ 472 — мҳмдрзо мвмн нжод
ғзл шморҳ 472 — мрӣм фқӣҳӣ кӣо
ғзл шморҳ 472 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл шморҳ 472 — фотмҳ зндӣ
ғзл шморҳ 472 — ъндлӣб
ғзл шморҳ 472 — офср орӣо
ғзл шморҳ 472 — мҳмдрзококоъӣ
ғзл шморҳ 472 — нознӣн бозӣон