Субҳаст ва жола мечакад аз абри баҳманӣ

صبح است و ژاله می‌چکد از ابر بهمنی

Барги сабӯҳи соз ва бидиҳ ҷоми як манӣ

برگ صبوح ساز و بده جام یک منی

Дар баҳри мое ва манӣ афтода ам биор

در بحر مایی و منی افتاده‌ام، بیار

Май то халос бахшадам аз мое ва манӣ

می تا خلاص بخشدم از مایی و منی

Хӯни пиёлаи хур ки ҳалоласт хӯн ӯ

خونِ پیاله خور که حلال است خون او

Дар кор ёр бош ки корӣаст карданӣ

در کار یار باش که کاری‌ست کردنی

Соқӣ ба даст бош ки ғам дар камӣни мост

ساقی به دست باش که غم در کمین ماست

Мутриби нигоҳи дори ҳамин раҳ ки май занӣ

مطرب نگاه دار همین ره که می‌زنی

Май даҳ ки сар ба гӯш ман оварад чанг ва гуфт

مِی ده که سر به گوش من آورد چنگ و گفت

Хуш бигузарон ва бишинав аз ин пери мунҳанӣ

«خوش بگذران و بشنو از این پیرِ منحنی»

Соқӣ ба бе ниёзии риндон ки ме бидиҳ

ساقی به بی‌نیازی رندان که می بده

То бишинавӣ зи савти мғнии ҳўолғнӣ

تا بشنوی ز صوت مغنی «هو الغنی»