эй дил ба кӯии ишқ гузорӣ наме кунӣ

ای دل! به کوی عشق گذاری نمی‌کنی

Асбоби ҷамъи дорӣ ва корӣ наме кунӣ

اسباب جمع داری و کاری نمی‌کنی

Чавгони ҳукм дар кафу гӯйӣ наме занӣ

چوگان حکم در کف و گویی نمی‌زنی

Бози зафар ба даст ва шикорӣ наме кунӣ

بازِ ظفر به دست و شکاری نمی‌کنی

Ин хӯн ки мавҷ мезанад андари ҷигари ту ро

این خون که موج می‌زند اندر جگر تو را

Дар кори рангу буи нигорӣ наме кунӣ

در کار رنگ و بویِ نگاری نمی‌کنی

Мишкӣн аз он нашуд дами хилқат ки чун сабо

مشکین از آن نشد دمِ خُلقت که چون صبا

Бар хоки кӯии дӯст гузорӣ наме кунӣ

بر خاک کوی دوست گذاری نمی‌کنی

Тарсам каз ин чаман набарӣ остини гул

ترسم کز این چمن نبری آستینِ گل

Каз гулшанаши таҳаммул хорӣ наме кунӣ

کز گلشنش تحملِ خاری نمی‌کنی

Дар остини ҷони ту сад нофа мударраҷ аст

در آستینِ جان تو صد نافه مدرج است

Ваонро фидои турра ёрӣ наме кунӣ

وآن را فدای طرهٔ یاری نمی‌کنی

Соғари латифу дилкаш ва май афканӣ ба хок

ساغر لطیف و دلکش و مِی، افکنی به خاک

Ва андеша аз балоӣ хуморӣ наме кунӣ

واندیشه از بلای خماری نمی‌کنی

Ҳофиз бирав ки бандагии подшоҳи вақт

حافظ برو که بندگیِ پادشاهِ وقت

Гар ҷумла мекунанд ту борӣ наме кунӣ

گر جمله می‌کنند، تو باری نمی‌کنی