Саломӣ чу буии хуши ошноӣ

سَلامی چو بویِ خوشِ آشنایی

Бидон мардуми дидаи равшаноӣ

بِدان مَرْدُمِ دیدِهٔ روشَنایی

Дурудӣ чу нури дили порсоён

درودی چو نورِ دِلِ پارسایان

Бидон шамъи хлўтгаҳи порсое

بِدان شَمْعِ خَلْوَتْگَهِ پارسایی

Наме байнам аз ҳамдамони ҳеҷ бар ҷой

نِمی‌بینَم از هَمْدَمان، هیچ بَر جای

Дилам хӯн шуд аз ғуссаи соқии куҷое

دِلَم، خون شد از غُصِّه؛ ساقی! کُجایی؟

зи кӯии Муғон рух магардон ки онҷо

زِ کویِ مُغان، رُخ مَگَرْدان! کِه آنجا

Фурушанд мифтоҳи мушкили гушойӣ

فُروشَنْد مِفْتاحِ مُشْکِل‌گُشایی

Арӯси ҷаҳон гарчи дар ҳад ҳасан аст

عَروسِ جَهان گَرچِه دَر حَدِّ حُسْن است

зи ҳад май баради шева бе вафое

زِ حَد می‌بَرَد شیوِهٔ بی‌وَفایی

Дили хастаи мангараш ҳимматӣ ҳаст

دِلِ خَسْتِهٔ مَن گَرَش هِمَّتی هَسْت

Нахоҳад зи сангини дилони мумиёе

نَخواهَد زِ سَنْگین‌دِلان، مومیایی

Май сӯфии афкан куҷо ме фурушанд

مِیِ صوفی‌اَفْکَن، کُجا می‌فُروشَنْد؟

Ки дар тобам аз дасти зуҳди риёе

کِه دَر تابم اَز دَسْتِ زُهْدِ ریایی

Рафиқони чунон аҳди суҳбати шикастанд

رَفیقان، چُنان، عَهْدِ صُحْبَت شِکَسْتَنْد

Ки гӯйии набӯдаи сети худ ошноӣ

کِه گویی نَبوده‌ست خود، آشْنایی

Марогар ту бигзорӣ эй нафаси томъ

مَرا گَر تو بُگْذاری، اِی نَفْس طامِع!

Басӣ подшоиӣ кунам дар гадоӣ

بَسی پادْشایی کُنَم دَر گِدایی

Бёмўзмти кимиёии саодат

بیاموزَمت کیمیایِ سَعادَت

зи ҳамсуҳбати бади ҷудои ҷудоӣ

زِ هَم‌صُحْبَتِ بَد، جُدایی! جُدایی!

Макун ҳофиз аз ҷаври даврони шикоят

مَکُن «حافِظ» اَز جورِ دوران، شِکایَت!

Чаҳ донеи ту эй банда , кори худоӣ

چِه دانی تو، اِی بَنْدِه! کارِ خُدایی؟