Ба доми зулфи ту дили мубталоӣ хештан аст

به دامِ زلفِ تو دل مبتلایِ خویشتن است

Бикаш ба ғамза ки инаши сазоӣ хештан аст

بکُش به غمزه که اینَش سزایِ خویشتن است

?герати з даст барояд муроди хотири мо

گَرَت ز دست برآید مُرادِ خاطرِ ما

Ба даст бош ки хайрӣ ба ҷой хештан аст

به دست باش که خیری به جایِ خویشتن است

Ба ҷонат эй бути ширини даҳан ки ҳамчун шамъ

به جانت ای بتِ شیرین دهن که همچون شمع

Шубони тира , муродами фаноӣ хештан аст

شبانِ تیره، مُرادم فنایِ خویشتن است

Чу рой ишқ задӣ бо ту гуфтам эй булбул

چو رای عشق زدی با تو گفتم ای بلبل

Макун ки он гули хандон ба рой хештан аст

مَکُن که آن گلِ خندان به رای خویشتن است

Ба машки чин ва чгл нест буии гули муҳтоҷ

به مُشکِ چین و چِگِل نیست بویِ گُل مُحتاج

Ки нофаҳоаш зи банди қабоӣ хештан аст

که نافه‌هاش ز بندِ قَبایِ خویشتن است

Марв ба хонаи арбоб бе муруввати даҳр

مرو به خانهٔ اربابِ بی‌مُروتِ دهر

Ки ганҷи офиятат дар сарой хештан аст

که گنجِ عافیتت در سرایِ خویشتن است

Бсухт ҳофиз ва дар шарти ъшқбозӣ ӯ

بسوخت حافظ و در شرطِ عشقبازی او

Ҳануз бар сари аҳду вафоӣ хештан аст

هنوز بر سرِ عهد و وفایِ خویشتن است