Лаъли сероб ба хӯни ташнаи лаби ёр ман аст

لعلِ سیرابِ به‌خون‌تشنه‌، لب یار من است

Вази пай дидан ӯ додани ҷони кор ман аст

وز پی دیدنِ او دادنِ جان کار من است

Шарм аз он чашми сияҳи бодашу мижгони дароз

شرم از آن چشمِ سیه بادش و مژگان دراز

Ҳар ки дили бурдан ӯ дид ва дар инкор ман аст

هر که دل بردنِ او دید و در انکارِ من است

Сорўони рахт ба дарвоза мабар кони сари кӯ

ساروان رَخت به دروازه مَبَر‌، کان سرِ کو

Шоҳроҳист ки манзилгаҳи дилдор ман аст

شاهراهی‌ست که منزلگهِ دلدارِ من است

Бандаи толеъи хешам ки дар ин қаҳти вафо

بندهٔ طالعِ خویشم که در این قحطِ وفا

Ишқи он лўлии сармасти харидор ман аст

عشق آن لولیِ سرمست‌، خریدار من است

Таблаи атри гулу зулфи абири афшонаш

طَبلِهٔ عطرِ گل و زلفِ عبیر افشانش

Файзи як шамаи зи буии хуши аттор ман аст

فیضِ یک شَمِّه ز بوی خوشِ عطارِ من است

Боғбони ҳамчуи насимами з дар хеши марон

باغبان همچو نسیمم ز درِ خویش مران

Коби гулзори ту аз ашк чу гулнор ман аст

کآبِ گلزارِ تو از اشکِ چو گلنارِ من است

Шарбати қанду гулоб аз лаб ёрам фармуд

شربتِ قند و گلاب از لبِ یارم فرمود

Наргис ӯ ки табиби дили бемор ман аст

نرگس او که طبیبِ دلِ بیمارِ من است

Он ки дар тарзи ғазали нукта ба ҳофизи омухт

آن که در طرزِ غزل نکته به حافظ آموخت

Ёри ширини сухани нодарраи гуфтор ман аст

یارِ شیرین‌سخنِ نادره‌گفتارِ من است