Марҳабо эй пайк муштоқон бидиҳ пайғоми дӯст

مرحبا ای پیکِ مشتاقان بده پیغامِ دوست

То кунам ҷон аз сари рағбати фидои номи дӯст

تا کُنم جان از سرِ رغبت فدای نامِ دوست

Вола ва шайдост доими ҳамчуи булбул дар қафас

واله و شیداست دایم همچو بلبل در قفس

Тӯтии табъами зи ишқи шукру бодоми дӯст

طوطی طبعم ز عشقِ شِکَّر و بادامِ دوست

Зулф ӯ домасту холаши донаи он дом ва ман

زلفِ او دام است و خالش دانهٔ آن دام و من

Бар умеди донае афтодаам дар доми дӯст

بر امیدِ دانه‌ای افتاده‌ام در دامِ دوست

Сари з мастӣ брнагирад то ба субҳи рӯзи ҳашар

سر ز مستی برنگیرد تا به صبحِ روزِ حشر

Ҳар ки чун ман дар азали як ҷуръа хӯрд аз ҷоми дӯст

هر که چون من در ازل یک جرعه خورد از جامِ دوست

Бас нагӯям шамае аз шарҳи шавқи худ аз онк

بس نگویم شِمِّه‌ای از شرحِ شوقِ خود از آنک

Дардисар бошад намӯдан беш аз ин иброми дӯст

دردسر باشد نمودن بیش از این ابرامِ دوست

Гар диҳад дастами кашам дар дида ҳамчун тўтё

گر دهد دستم کشم در دیده همچون توتیا

Хоки роҳии ки он мушарраф гардад аз иқдоми дӯст

خاک راهی کـ‌آن مشرف گردد از اَقدامِ دوست

Майли ман сӯии висолу қасд ӯ сӯии фироқ

میل من سویِ وصال و قصد او سویِ فراق

Тарки ком худ гирифтам то барояд коми дӯст

تَرکِ کامِ خود گرفتم تا برآید کامِ دوست

Ҳофизи андари дард ӯ май сӯз ва бедармон бисоз

حافظ اندر دَردِ او می‌سوز و بی‌درمان بساز

Зон ки дармонӣ надорад дард бе ороми дӯст

زان که درمانی ندارد دَردِ بی‌آرامِ دوست