Агар чаҳ арзи ҳунари пеши ёр бе адабӣаст

اگر چه عرض هنر پیشِ یار بی‌ادبی‌ست

Забон хамӯш , валикини даҳони пар аз арабӣаст

زبان خموش، ولیکن دهان پُر از عربی‌ست

Парии наҳуфтаи руху дев дар киришмаи ҳасан

پری نهفته رخ و دیو در کرشمهٔ حُسن

Бсухт дидаи зи ҳайрат ки ин чаҳ бўолъҷбист

بسوخت دیده ز حیرت که این چه بوالعجبی‌ست

Дар ин чамани гул бехор кас начед оре

در این چمن گلِ بی خار کس نچید، آری

Чароғи Мустафавӣ бо шарори бўлҳбист

چراغِ مصطفوی با شرارِ بولَهَبی‌ست

Сабаб мапурс ки чарх аз чаҳ сифла парвар шуд

سبب مپرس که چرخ از چه سِفله‌پرور شد

Ки коми бахше ӯро баҳона бе сббист

که کام‌بخشی او را بهانه بی‌سببی‌ست

Ба ним ҷӯ нахуррам тоқи хонақоҳу работ

به نیم جو نخرم طاقِ خانقاه و رِباط

Маро ки мстбаҳи айвону пои хами тнбист

مرا که مَصطَبه ایوان و پای خُم طَنَبی‌ست

Ҷамоли духтари рузи нури чашми мости магар

جمالِ دختر رَز، نورِ چشمِ ماست مگر

Ки дар ниқоби зҷоҷӣу пардаи ънбист

که در نقابِ زُجاجی و پردهٔ عِنَبی‌ست

Ҳазор ақлу адаби доштами ман эй хоҷа

هزار عقل و ادب داشتم من ای خواجه

Кунун ки масти харобам , салоҳ бе адабӣаст

کنون که مستِ خرابم، صلاح بی‌ادبی‌ست

Биор май ки чу ҳофизи ҳазорам астзҳор

بیار می که چو حافظ هزارم استظهار

Ба гиряи саҳарӣу ниёзи ним шбист

به گریهٔ سحری و نیازِ نیم‌شبی‌ست