Мардуми дидаи мо ҷуз ба рахт нозир нест

مردم دیدهٔ ما جز به رُخَت ناظر نیست

Дили саргаштаи мо ғайри туро зокир нест

دل سرگشتهٔ ما غیرِ تو را ذاکر نیست

Ашками эҳроми тавофи ҳурмат май бандад

اشکم احرامِ طوافِ حَرَمَت می‌بندد

Гарчи аз хӯни дили риши дамӣ тоҳир нест

گرچه از خونِ دلِ ریش دمی طاهر نیست

Бастаи дому қафаси бод чу мурғи ваҳшӣ

بستهٔ دام و قفس باد چو مرغ وحشی

Тоири сидра агар дар талабат тоир нест

طایر سِدره اگر در طلبت طایر نیست

Ошиқи муфлис агар қалб дилаш кард нисор

عاشقِ مفلس اگر قلبِ دلش کرد نثار

Макунаш айб ки бар нақди равон қодир нест

مَکُنَش عیب که بر نقدِ روان قادر نیست

Оқибат даст бидон сарв баландаш бирасад

عاقبت دست بدان سروِ بلندش برسد

Ҳар киро дар талабати ҳиммат ӯ қосир нест

هر که را در طلبت همتِ او قاصر نیست

Аз равони бахше исо назанам дами ҳаргиз

از روان بخشی عیسی نزنم دَم هرگز

Зон ки дар рӯҳ физойӣ чу лабат моҳир нест

زان که در روح فَزایی چو لبت ماهر نیست

Ман ки дар оташи савдои ту оҳӣ назанам

من که در آتشِ سودای تو آهی نزنم

Кӣ тавон гуфт ки бар доғ , дилам собир нест

کِی توان گفت که بر داغ، دلم صابر نیست

Рӯзи аввал ки сари зулф ту дидам гуфтам

روز اول که سرِ زلفِ تو دیدم گفتم

Ки парешонеи ин силсиларо охир нест

که پریشانیِ این سلسله را آخر نیست

Сари пайванди ту танҳо на дили ҳофизи рост

سر پیوند تو تنها نه دلِ حافظ راست

Кист он каши сари пайванди ту дар хотир нест

کیست آن کِش سَرِ پیوند تو در خاطر نیست