Зоҳиди зоҳрпрст аз ҳоли мо огоҳ нест

زاهِدِ ظاهِرپَرَست از حالِ ما، آگاه نیست

Дар ҳақи мо ҳар чаҳ гуяд ҷои ҳеҷ икроҳ нест

دَر حَقِ ما، هَرچِه گوید، جایِ هیچ اِکْراه نیست

Дар тариқат ҳар чаҳ пеш солик ояд хайр ӯст

دَر طَریقَت هَرچِه پیشِ سالک آید، خِیْرِ اوست

Дар сироти мустақӣм эй дил касе гумроҳ нест

دَر صِراطِ مُسْتَقیم، اِی دِل، کَسی گُمراه نیست

То чаҳ бозии рухи намояди бидқӣ хоҳем ронад

تا چه بازی رُخ نُماید بِیْدَقی خواهیم رانْد

Арсаи шатранҷи риндонро маҷол шоҳ нест

عَرْصِه‌یِ شَطْرَنْجِ رِنْدان را مَجالِ شاه نیست

Чист ин сақфи баланди содаи бсёрнқш

چیست این سقفِ بلندِ سادهٔ بِسیارنقش؟

Зини муаммои ҳеҷ доно дар ҷаҳон огоҳ нест

زین مُعَمّا، هیچ دانا در جَهان، آگاه نیست

Ин чаҳ истиғност ё раби вена чаҳ қодир ҳикмат аст

این چِه اِسْتِغْناست یا رَب؟ وین چه قادِرْ حِکْمَت است؟

Кин ҳамаи захм ниҳон ҳасту маҷол оҳ нест

کاین‌همه زَخْمِ نَهان است و مَجالِ آه نیست

Соҳиби девони мо гӯйӣ намедонад ҳисоб

صاحِبِ دیوانِ ما گویی نمی‌دانَد حِساب

Кандар ин тғрои нишони ҳасба ллаҳ нест

کاندر این طُغرا، نِشانِ حِسْبَةً لِلّٰه نیست

Ҳар ки хоҳад гӯи биё ва ҳар чаҳ хоҳад гӯ бигӯ

هَر کِه خواهد گو: «بیا!» و هَرچِه خواهد گو: «بِگو!»

Кибру нозу ҳоҷибу дарбони бад-ӣн даргоҳ нест

کِبْر و ناز و حاجِب و دَرْبان، بدین دَرْگاه نیست

Бар дар майхона рафтани кори икрнгон буд

بَر دَرِ مِیخانه رَفْتَن، کارِ یِکرَنْگان بُوَد

ХўдФрўшонро ба кӯй май фурӯашон роҳ нест

خودفُروشان را به کویِ مِی‌فُروشان، راه نیست

Ҳар чаҳ ҳаст аз қомати носоз бе андоми мост

هرچه هست از قامَتِ ناسازِ بی‌اَنْدامِ ماست

Вар на ташрифи ту бар болои кас кӯтоҳ нест

وَر نَه تَشْریفِ تو، بَر بالایِ کَس، کوتاه نیست

Бандаи пери хроботм ки лутфаш доим аст

بَنْدِه‌یِ پیرِ خَراباتَم که لُطْفَش، دائِم است

Вар на лутфи шайху зоҳид , гоҳ ҳаст ва гоҳ нест

وَر نَه لُطْفِ شِیْخ و زاهِد، گاه هَسْت و گاه نیست

Ҳофиз ар бар садр нанишинад зи олии мшрбист

«حافِظ»، اَر بَر صَدْر نَنْشینَد، زِ عالی‌مَشْرَبی‌ست

Ошиқи дардии каши андари банди мол ва ҷоҳ нест

عاشِقِ دُرْدی‌کَش اَندَر بَنْدِ مال و جاه نیست