Равшан аз партави рӯят назарӣ нест ки нест

روشن از پرتوِ رویت نظری نیست که نیست

Миннати хок дарат бар басарӣ нест ки нест

مِنَّت خاکِ درت بر بصری نیست که نیست

Нозир рӯй ту соҳиби нзроннди оре

ناظرِ روی تو صاحب نظرانند آری

Сари гесуии ту дар ҳеҷ сиррӣ нест ки нест

سِرِّ گیسوی تو در هیچ سَری نیست که نیست

Ашки ғаммози ман ар сурхи баромад чаҳ аҷаб ?

اشکِ غَمّازِ من ار سرخ برآمد چه عجب؟

Хаҷал аз карда худ парда дарӣ нест ки нест

خجل از کردهٔ خود پرده دری نیست که نیست

То ба доман нанишинад зи насимаши гардӣ

تا به دامن ننشیند ز نسیمش گَردی

Сайли хез аз назарами раҳ гузарӣ нест ки нест

سیل خیز از نظرم ره‌گذری نیست که نیست

То дам аз шоми сари зулфи ту ҳар ҷо назананд

تا دم از شامِ سرِ زلفِ تو هر جا نزنند

Бо сабо гуфт ва шунидам саҳарӣ нест ки нест

با صبا گفت و شنیدم سحری نیست که نیست

Ман аз ин толеъи шӯридаи биринҷами вари не

من از این طالع شوریده بِرَنجَم ور نی

Баҳраи манд аз сари Кувайт дгарӣ нест ки нест

بهره‌مند از سَرِ کویت دگری نیست که نیست

Аз ҳаёии лаби ширини ту эй чашмаи нӯш

از حیایِ لبِ شیرینِ تو ای چشمهٔ نوش

Ғарқи обу арақ акнӯн шукрӣ нест ки нест

غرق آب و عرق اکنون شکری نیست که نیست

Маслиҳат нест ки аз парда бурун уфтад роз

مصلحت نیست که از پرده برون افتد راز

Вар на дар маҷлиси риндон хабарӣ нест ки нест

ور نه در مجلسِ رندان خبری نیست که نیست

Шер дар бодияи ишқи ту рӯбоҳ шавад

شیر در بادیهٔ عشق تو روباه شود

Оҳ аз ин роҳ ки дар вай хатарӣ нест ки нест

آه از این راه که در وی خطری نیست که نیست

Оби чашмам ки бар ӯ миннати хок дар туаст

آب چشمم که بر او مِنَّت خاکِ درِ توست

Зери сад миннат ӯ хок дарӣ нест ки нест

زیرِ صد مِنَّتِ او خاکِ دری نیست که نیست

Аз вуҷӯдам қадре ном ва нишон ҳаст ки ҳаст

از وجودم قَدَری نام و نشان هست که هست

Вар на аз заъф дар он ҷо асарӣ нест ки нест

ور نه از ضعف در آن جا اثری نیست که نیست

Ғайр аз ин нукта ки ҳофизи зи ту нохушнӯд аст

غیر از این نکته که حافظ ز تو ناخشنود است

Дар саропои вуҷӯдат ҳунарӣ нест ки нест

در سراپای وجودت هنری نیست که نیست