Ҷузи остони туам дар ҷаҳон паноҳӣ нест

جز آستان تواَم در جهان، پناهی نیست

Сари маро ба ҷузи ин дар , ҳавола гоҳе нест

سر مرا به ‌جز این در، حواله‌گاهی نیست

Аду чу теғ кашад , ман сипар биндозам

عَدو چو تیغ کِشد، من سپر بیندازم

Ки теғи мо ба ҷуз аз нолае ва оҳӣ нест

که تیغِ ما، به ‌جز از ناله‌ای و آهی نیست

Чаро зи кӯии харобот рӯй бартобам

چرا زِ کویِ خرابات روی برتابم؟

Каз ин баҳам , ба ҷаҳони ҳеҷ расм ва роҳӣ нест

کز این بِهَم به جهان، هیچ رسم و راهی نیست

Замона гар бузанд оташам ба хирмани умр

زمانه گَر بزند آتشم به خرمنِ عمر

Бигӯ бисӯз ки бар ман ба барг коҳӣ нест

بگو بسوز که بر من به برگِ کاهی نیست

Ғуломи наргиси ҷмоши он сеӣ сарвам

غلامِ نرگسِ جَمّاشِ آن سَهی سروم

Ки аз шароби ғурураш ба кас нигоҳӣ нест

که از شراب غرورش به کس، نگاهی نیست

Мабош дар паии озор ва ҳар чаҳ хоҳӣ кун

مباش در پیِ آزار و هرچه خواهی کن

Ки дар шариъати мо ғайр аз ин гуноҳӣ нест

که در شریعتِ ما غیر از این، گناهی نیست

Аннан кашида рӯ эй подшоҳи кишвари ҳасан

عِنان‌کشیده رو ای پادشاهِ کشورِ حُسن

Ки нест бар сари роҳӣ ки додхоҳӣ нест

که نیست بر سر راهی که دادخواهی نیست!

Чунин ки аз ҳамаи сӯи доми роҳ май байнам

چنین که از همه‌سو، دامِ راه می‌بینم

Ба аз ҳимояти зулфаши маро паноҳӣ нест

به از حمایتِ زلفش، مرا پناهی نیست

Хазинаи дили ҳофиз ба зулфу холи мада

خزینهٔ دلِ «حافظ» به زلف و خال مده

Ки корҳои чунин , ҳад ҳар сиёҳӣ нест

که کارهای چنین، حدِّ هر سیاهی نیست