Булбулии барги гулии хуши ранг дар минқор дошт

بلبلی، برگِ گُلی خوش‌رنگ در مِنقار داشت

Ва андари он баргу навои хуши нолаҳои зор дошт

و اندر آن برگ و نَوا، خوش ناله‌هایِ زار داشت

Гуфтамаш дар айни васл , ин нола ва фарёд чист ?

گفتمش: در عینِ وصل‌، این نالِه و فریاد چیست؟

Гуфт моро ҷилваи маъшӯқ дар ин кор дошт

گفت ما را جلوه‌ی معشوق در این کار داشت

Ёр агар нанишаст бо мо нест ҷои эътироз

یار اگر نَنشست با ما نیست جای اعتراض

Подшоҳии Комрон буд , аз гадоӣ ор дошт

پادشاهی کامران بود، از گدایی عار داشت

Дар намегирад ниёзу нози мо бо ҳасани дӯст

درنمی‌گیرد نیاز و ناز ما با حُسن دوست

Хуррами он каз нозанинон , бахт бархӯрдор дошт

خُرَّم آن کز نازنینان‌، بخت برخوردار داشت

Хез то бар калаки он наққош , ҷон афшон кунем

خیز تا بر کِلک آن نقاش‌، جان افشان کنیم

ки ин ҳамаи нақши аҷаб дар гардиш паргор дошт

کاین همه نقش عجب در گردش پرگار داشت

Гар мурӣди роҳи ишқии фикр бадномӣ макун

گر مرید راه عشقی، فکر بدنامی مکن

Шайхи сунъони хирқаи раҳни хона хумор дошт

شِیخِ صَنعان، خِرقه رهن خانهٔ خَمّار داشت

Вақти он ширини қаландари хуш ки дар атвори сайр

وقت آن شیرین‌قلندر خوش که در اَطوارِ سِیر

Зикри тасбеҳи малик дар ҳалқа зуннор дошт

ذکر تسبیح ملک در حلقه‌ی زُنّار داشت

Чашми ҳофизи зери боми қасри он ҳурии сиришт

چشم حافظ زیر بام قصر آن حوری‌سرشت

Шеваи ҷиноти тҷрии таҳтҳо алонҳор дошт

شیوه‌ی جَنّاتُ تَجْری تَحْتِهَا الاَنهار داشت