Соқӣ биор бода ки моҳ сиём рафт

ساقی بیار باده که ماهِ صیام رفت

Дардаи қадаҳ ки мавсими номӯс ва ном рафт

دَردِه قدح که موسمِ ناموس و نام رفت

Вақт азиз рафт биё то қазо кунем

وقتِ عزیز رفت بیا تا قضا کنیم

Умрӣ ки бе ҳузури суроҳе ва ҷом рафт

عمری که بی حضور صُراحی و جام رفت

Мастам кун он чунон ки надонам з бе худӣ

مستم کن آن چنان که ندانم ز بی‌خودی

Дар арсаи хаёл ки омад , кадом рафт

در عرصهٔ خیال که آمد، کدام رفت

Бар буии он ки ҷуръаи ҷомат ба мо расад

بر بوی آن که جرعهٔ جامت به ما رسد

Дар мстбаҳи дуои ту ҳар субҳ ва шом рафт

در مَصطَبِه دعایِ تو هر صبح و شام رفت

Дилро ки мурда буд ҳаётӣ ба ҷон расед

دل را که مرده بود حیاتی به جان رسید

То бӯе аз насим майаш дар машом рафт

تا بویی از نسیمِ می‌اش در مشام رفت

Зоҳид ғурур дошт , саломати набарди роҳ

زاهد غرور داشت، سلامت نبرد راه

Ринд аз раҳи ниёз ба доруссалом рафт

رند از رهِ نیاز به دارالسلام رفت

Нақди дилӣ ки буд марои сарф бода шуд

نقدِ دلی که بود مرا صرف باده شد

Қалби сиёҳ буд аз он дар ҳаром рафт

قلبِ سیاه بود از آن در حرام رفت

Дар тоби тавба чанд тавон сӯхти ҳамчуи авд ?

در تابِ توبه چند توان سوخت همچو عود؟

Май даҳ ки умр дар сари савдоӣ хом рафт

می ده که عمر در سرِ سودای خام رفت

Дигар макун насиҳати ҳофиз ки раҳ наёфт

دیگر مکن نصیحتِ حافظ که ره نیافت

Гмгштаҳ эй ки бодаи нобаш ба ком рафт

گمگشته‌ای که بادهٔ نابش به کام رفت