Ҳасанат ба иттифоқи малоҳат ҷаҳон гирифт ;

حُسنت به اتفاقِ ملاحت جهان گرفت

Оре , ба иттифоқ , ҷаҳон метавон гирифт

آری، به اتفاق، جهان می‌توان گرفت

Ифшои рози хилватён хост кард шамъ ,

افشایِ رازِ خلوتیان خواست کرد شمع

Шукри худо , ки сари дилаш дар забон гирифт

شُکرِ خدا، که سِرِ دلش در زبان گرفت

Зини оташи наҳуфта ки дар сина ӣ манаст ,

زین آتشِ نهفته که در سینهٔ من است

Хуршед , шуълае сет ки дар осмон гирифт

خورشید، شعله‌ای‌ست که در آسمان گرفت

Май хости гул ки дам занад аз рангу буии дӯст ,

می‌خواست گُل که دَم زند از رنگ و بویِ دوست

Аз ғайрати сабои нафасаш дар даҳон гирифт

از غیرتِ صبا، نفسَش در دهان گرفت

Осӯда бар канор чу паргор ме шудам

آسوده بر کنار چُو پرگار می‌شدم

Даврон , чу нуқта , оқибатам дар миён гирифт

دوران، چو نقطه، عاقبتم در میان گرفت

Он рӯзи шавқи соғар мехирманам бсухт ,

آن روز شوقِ ساغرِ مِی، خرمنم بسوخت

Котши зи акси оризи соқӣ дар он гирифт

کآتش زِ عکسِ عارضِ ساقی در آن گرفت

Хоҳам шудан ба кӯии Муғон остин фишон ,

خواهم شدن به کویِ مُغان آستین‌فشان

Зини фитнаҳо ки доман охрзмон гирифт

زین فتنه‌ها که دامنِ آخرزمان گرفت

Май хур ки ҳар ки охири кор ҷаҳон бидид ,

مِی خور که هر که آخرِ کارِ جهان بِدید

Аз ғами сабки баромаду ратл гарон гирифт

از غم سبک برآمد و رَطلِ گران گرفت

Бар барги гул ба хӯни шақоӣқ навиштаанд ;

بر برگِ گُل به خونِ شقایق نوشته‌اند

ки он кас ки пухта шуд , май чун арғавон гирифт

«کآن کس که پخته شد، مِیِ چون اَرغَوان گرفت»

Ҳофиз чу оби лутфи зи назм ту мечакад ,

حافظ چو آبِ لطف ز نظمِ تو می‌چِکد

Ҳосид чигуна нукта тавонад бар он гирифт ?

حاسِد چگونه نکته تواند بر آن گرفت؟