ё раби сабабии соз ки ёрам ба саломат
یا رب سببی ساز که یارم به سلامت
Бозояду брҳондм аз банди маломат
بازآید و بِرهانَدَم از بندِ مَلامت
Хоки раҳи он ёр сФркрдаҳ биёред
خاکِ رهِ آن یارِ سفرکرده بیارید
То чашми ҷаҳон байн кунамаш ҷои иқомат
تا چشمِ جهان بین کُنَمَش جایِ اقامت
Фарёд ки аз шаш ҷиҳатам роҳ бибастанд
فریاد که از شش جهتم راه بِبَستند
Он холу хату зулфу руху оризу қомат
آن خال و خط و زلف و رخ و عارض و قامت
Имрӯз ки дар дасти туам марҳаматӣ кун
امروز که در دستِ توام مرحمتی کن
Фардо ки шавам хок чаҳ суди ашки надомат
فردا که شَوَم خاک چه سود اشکِ ندامت
эй он ки ба тақриру баёни дами занӣ аз ишқ
ای آن که به تقریر و بیان دم زنی از عشق
Мо бо ту надорем сухан , хайру саломат
ما با تو نداریم سخن، خیر و سلامت
Дарвеш макун нолаи зи шамшери аҳбо
درویش مکن ناله ز شمشیرِ اَحِبّا
Кин тайифа аз кушта ситонанд ғаромат
کاین طایفه از کشته ستانند غرامت
Дар хирқаи зани оташ ки хами абрӯии соқӣ
در خرقه زن آتش که خمِ ابرویِ ساقی
Бар мешаканд гӯшаи миҳроби имомат
بر میشکند گوشهٔ محراب امامت
Ҳошо ки ман аз ҷавру ҷафоӣ ту бинолам
حاشا که من از جور و جفای تو بنالم
Бедоди латифони ҳама лутфасту каромат
بیدادِ لطیفان همه لطف است و کرامت
Кӯтаҳ накунад баҳси сари зулфи ту ҳофиз
کوته نکند بحث سرِ زلف تو حافظ
Пайваста шуд ин силсила то рӯзи қиёмат
پیوسته شد این سلسله تا روزِ قیامت