Равнақи аҳд шабобаст дигар бустон ро

رونق عهد شباب است دگر بُستان را

намерасад муждаи гули булбули хуши алҳон ро

می‌رسد مژدهٔ گل بلبل خوش‌الحان را

эй сабогар ба ҷавонони чамани бози рисӣ

ای صبا گر به جوانان چمن باز رَسی

Хизмат мо бирасон сарву гулу райҳон ро

خدمت ما برسان سرو و گل و ریحان را

Гар чунин ҷилва кунад мғбчаҳи бодаи фуруш

گر چنین جلوه کند مغبچهٔ باده‌فروش

Хоки рўб дар майхона кунам мижгон ро

خاک‌روبِ درِ میخانه کنم مژگان را

эй ки бар маи кашӣ аз анбари Сорои чавгон

ای که بر مه کشی از عَنبرِ سارا چوگان

Музтариб ҳол магардон , ман саргардон ро

مضطرب‌حال مگردان، من سرگردان را

Тарсами ин қавм ки бар дрдкшон май хнднд

ترسم این قوم که بر دُردکشان می‌خندند

Дар сари кор харобот кунанд имон ро

در سر کار خرابات کنند ایمان را

Ёри мардон худо бош ки дар киштии Нӯҳ

یار مردان خدا باش که در کشتی نوح

Ҳаст хокӣ ки ба обӣ нахирад тӯфон ро

هست خاکی که به آبی نخرد طوفان را

Бирав аз хонаи гардун ба дару нони матлаб

برو از خانهٔ گردون به در و نان مطلب

Кони сияҳи коса дар охири бикашади меҳмон ро

کآن سیه‌کاسه در آخر بِکُشد مهمان را

Ҳар киро хўобгаҳи охири муштӣ хок аст

هر که را خوابگه آخر مشتی خاک است

Гӯ чаҳ ҳоҷат ки ба афлоки кашии айвон ро

گو چه حاجت که به افلاک کشی ایوان را

Моҳи канъонии ман ! маснади Мисри он ту шуд

ماه کنعانی من! مسند مصر آنِ تو شد

Вақт онаст ки бадрӯд кунӣ зиндон ро

وقت آن است که بدرود کنی زندان را

ҲоФзо май хур ва риндӣ кун ва хуш бош вале

حافظا می خور و رندی کن و خوش باش ولی

Дом тазвир макун чун дгарони қуръон ро

دام تزویر مکن چون دگران قرآن را